Tweet
ตึง  ตึง  ตะลึง  ตึง ตึ่ง  โป๊ะ…เฮ้!!  ตึง  ตึง  ตะลึง  ตึง ตึ่ง  โป๊ะ…เฮ้!!
เสียงด้านบนไม่ใช่เสียงของการเชิดสิงโต  หรือกลองชุด  แต่เป็นเสียงการแห่กลองของนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์  ผังเมืองและนฤมิตศิลป์  แห่งมหาวิทยาลัยมหาสารคามที่เคลื่อนที่ไปรอบๆอาคารเรียนและหน้าตึกคณะต่างๆ
โดยกลองใบแรกนั้นมาจากนิสิตรุ่นแรกของคณะนี้(ที่เข้ามาศึกษาในพ. ศ.2540) หรือนิสิตกลุ่มที่ถูกเรียกขานว่า “พี่รุ่น 1” นิสิตกลุ่มนี้ได้ช่วยกันคิดหาเอกลักษณ์ของคณะตนเอง เพื่อให้น้องรุ่นหลังได้สืบสาน จึงมีความคิดว่าจะใช้การตีกลองเป็นสัญลักษณ์