ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต

เอเจนซี – พบคนมากมายมีความทรงจำประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นคริสต์มาสสุดเพอร์เฟ็กต์ การไปเที่ยวแสนโรแมนติก ทว่าหลายเหตุการณ์ไม่เคยเกิดขึ้นจริงมาก่อน

ความทรงจำอาจคงอยู่ยืนนาน และเป็นกำลังใจให้ยามที่คนเราต้องเผชิญเหตุการณ์เลวร้าย แต่จากงานทดลองของนักวิจัยกลับพบว่า ความทรงจำแสนดีมากมายอาจไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
       
ในการศึกษาที่ได้ผลลัพธ์น่าประหลาดใจ นักจิตวิทยาพบว่าคน 1 ใน 5 จดจำเหตุการณ์บางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นเลยได้แบบเป็นตุเป็นตะ
       
การค้นพบนี้ตอกย้ำความผิดพลาดของความทรงจำ และช่วยอธิบายว่าเหตุใดคน 2 คนจึงจำบทสนทนาและเหตุการณ์เดียวกันได้ไม่เหมือนกัน
       
นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยฮัลล์ในอังกฤษ สอบถามนักศึกษา 1,600 คนว่าเคยมีความทรงจำลวงหรือไม่

ผลปรากฏว่านักศึกษา 1 ใน 5 ยอมรับว่าเคยมีประสบการณ์ดังกล่าว และส่วนใหญ่เป็นความทรงจำที่ย้อนไปเมื่อสมัยอายุ 4-8 ขวบ
       
รายงานในวารสารไซโคโลจิคัล ไซนส์ให้รายละเอียดว่า อาสาสมัครคนหนึ่งอ้างว่าจำได้ชัดเจนว่าเคยเป็นนักฮ็อกกี้ แต่พ่อแม่ของนักศึกษาผู้นี้ยืนยันว่าลูกสาวไม่เคยเล่นกีฬาชนิดนี้แม้แต่เพียงครั้งเดียวในชีวิต
       
อาสาสมัครอีกคนบอกว่าเคยเห็นไดโนเสาร์ตัวเป็นๆ
       
“ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิต ทำให้เรารู้สึกถึงอัตลักษณ์ และความทรงจำเหล่านั้นมักแม่นยำเพียงพอที่จะใช้ต่อรองกับชีวิตเมื่อเผชิญปัญหา
       
“แต่จากผลการศึกษาของเรา อดีตที่เราจดจำได้ไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป งานวิจัยนี้ยังแสดงให้เห็นว่า ปรากฏการณ์ของความทรงจำที่เชื่อไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยกว่าที่เราคิด
       
“ที่สำคัญคือ ถ้าไม่ได้ถูกท้าทายโดยหลักฐานในรูปแบบใดๆ ความทรงจำเหล่านั้นจะยังคงเป็นส่วนหนึ่งในประสบการณ์ชีวประวัติที่เราบันทึกขึ้นเองต่อไป” กิเลียนา มาสโซนี ผู้นำการวิจัยระบุ
       
ฌอง เปียเกต์ นักจิตวิทยาวิวัฒนาการ เล่าว่าเคยถูกลักพาตัวตอนอายุ 2 ขวบ ขณะออกไปเดินเล่นในสนามกับพยาบาล เขายังจำได้ว่าผู้ร้ายข่วนหน้าพยาบาลจนเป็นแผล
       
แต่ 13 ปีหลังจากนั้น พยาบาลคนดังกล่าวสารภาพว่าเธอแต่งเรื่องขึ้นมา แม้เปียเกต์ไม่เชื่อว่าตนเคยถูกจับตัวอีกต่อไป ทว่า เขาไม่สามารถลืมเหตุการณ์เลวร้ายนั้นได้
       
ในการทดลองที่โด่งดังครั้งหนึ่ง นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันประสบความสำเร็จในการถ่ายทอดความทรงจำลวงเข้าสู่สมองของอาสาสมัคร
       
นักวิจัยจัดให้อาสาสมัครเหล่านั้นดูภาพโฆษณาปลอมของดิสนีย์แลนด์ที่มีตัวละครบั๊กบันนี่อยู่ด้วย
       
2-3 สัปดาห์ต่อมา เมื่ออาสาสมัครถูกขอให้เล่าเรื่องการไปเที่ยวธีมปาร์กตอนเด็กๆ ให้ฟัง ปรากฏว่า 1 ใน 3 จำได้ว่าเคยเจอบั๊กบันนี่ ทั้งที่ในความเป็นจริงการ์ตูนตัวนี้เป็นของวอร์เนอร์ บราเธอร์ส ซึ่งเป็นคู่แข่งของดิสนีย์ ดังนั้น จึงไม่มีทางที่เจ้ากระต่ายจะไปปรากฏตัวที่ดิสนีย์แลนด์ได้
       
การค้นพบนี้ก่อให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับวิธีที่นักบำบัด ‘กู้’ ความทรงจำที่สูญหายไปของผู้ที่เคยถูกล่วงละเมิดตอนเป็นเด็ก

ภาพประกอบจากเน็ต

ผู้ปกครองและนักเรียนจำนวนมากแห่ขอดูกระดาษคำตอบ การทดสอบความถนัดทั่วไป และการทำสอบความถนัดทางวิชาชีพและวิชาการ หรือ GAR-PAT ที่สทศ. ด้านนร.สตรีวิทย์ฯ สะท้อนความเห็น อยากให้ปรับเกณฑ์ให้คะแนน ชี้แบบ “ตอบผิดติดลบ” ทำให้เด็กจำใจมั่ว
       
วันนี้ (21 ส.ค.) ที่ สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ได้มีการเปิดให้นักเรียนดูกระดาษคำตอบการทดสอบความถนัดทั่วไป และการทำสอบความถนัดทางวิชาชีพและวิชาการ (GAT-PAT) ครั้งที่ 2/2553 เพื่อใช้ในการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษาด้วยระบบกลาง (แอดมิชชันส์) ที่ยื่นคำร้องตั้งแต่วันที่ 6-8 สิงหาคมที่ผ่านมา ซึ่งวันนี้มีนักเรียนและผู้ปกครองเดินทางมาขอดูกระดาษคำตอบจำนวนมาก

น.ส.ชุลีมาศ ชุลีพันธุมาศ นักเรียนชั้น ม.6 โรงเรียนสตรีวิทยา กล่าวว่า ตนยื่นคำร้องเพราะคิดว่าน่าจะได้คะแนนมากกว่านี้ แต่เมื่อมาดูคำตอบและฟังเจ้าหน้าที่อธิบายก็เข้าใจ อย่างไรก็ตาม ในความเห็นส่วนตัว และเพื่อนอีกหลายคนต่างไม่ชอบวิธีคิดหรือหลักเกณฑ์การให้คะแนน เพราะข้อสอบ GAT-PAT จะมีคำตอบที่สามารถให้ตอบได้หลายคำตอบ ถ้าตอบผิดคะแนนจะติดลบ ถ้าไม่ตอบคะแนนก็ได้ศูนย์ ทำให้ต้องเสี่ยงตอบเพื่อให้ได้คะแนน ขณะที่การสอบ GAT-PAT ภาคภาษาอังกฤษจะไม่มีการหักคะแนนเหมือนภาคภาษาไทย จึงต้องการให้ปรับปรุงเกณฑ์ให้คะแนนเหมือนกัน ซึ่งตนก็เข้าใจเหตุผลของการใช้วิธีนี้ เพราะ สทศ.ชี้แจงว่าไม่ต้องการให้นักเรียนมั่วตอบคำถาม ต้องแน่ใจก่อนตอบ เนื่องจากชีวิตจริงต้องวิเคราะห์ ก่อนตัดสินใจทำสิ่งใดลงไป

ข่าวจากผู้จัดการ

ทุกวันนี้ปัญหาทางสังคมในทุกบริบททวีความรุนแรงมากขึ้น หากติดตามข่าวจากหน้าหนังสือพิมพ์ หน้าจอทีวี จะพบเจอข่าวในลักษณะนี้แทบทุกวัน ไม่เว้นแม้แต่ข่าวที่เกี่ยวข้องกับ “เด็ก – เยาวชน” ซึ่งจะได้รับความสนใจจากคนในสังคมจำนวนไม่น้อย

ทว่าเมื่อเด็ก เยาวชน ตกเป็นข่าว เส้นแบ่งระหว่าง “การนำเสนอข่าว” กับ “การละเมิดสิทธิเด็ก” นั้นอยู่ห่างกันแค่ไหน และเมื่อสื่อเลือกที่จะเสนอข่าวจนล้ำเส้นการละเมิดสิทธินั้น ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบ?

เปรียว - พรเพ็ญ ทองสวัสดิ์" ผู้สื่อข่าวสายสังคม “มหาชัยเคเบิลทีวี”

เมื่อเร็วๆนี้สถาบันอิศรา มูลนิธิพัฒนาสื่อมวลชนแห่งประเทศไทยร่วมกับสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย และสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ โดยการสนับสนุนจากองค์การยูนิเซฟ จัดสัมมนาเรื่อง “การรายงานข่าวด้านสิทธิเด็ก” โดย พรรณพิมล นาคนาวา จากภาควิชาวารสารสนเทศ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้สะท้อนมุมมองว่า สื่อไทยไม่ได้ให้ความสำคัญกับกระบวนการในการรายงานข่าวเด็ก แต่จะมุ่งให้มีผลเกิดขึ้น เช่น การให้เด็กโชว์บั้นท้ายเพื่อการนำเสนอข่าวเด็กถูกครูตี โดยที่สื่อขอให้เด็กเลื่อนชายกระโปรงเพียงเพื่อโชว์ข้อเท็จจริง แต่วิธีดังกว่าเป็นการละเมิดสิทธิเด็ก จึงอยากให้สื่อไทยคำนึงถึงบรรทัดฐานของความเป็นมนุษย์ที่ทุกคนมีเกียรติ มีศักดิ์ศรีและควรที่จะได้รับการปกป้อง

"ดอกไม้-อภิญญา ทองล้วน" ผู้สื่อข่าวจากช่อง TNN 24

“อยากจะให้สื่อนำเสนอข่าวที่เกี่ยวกับเด็กและเยาวชนในเชิงสร้างสรรค์ให้มากกว่านี้ เพื่อให้สังคมมีความหวังกับอนาคตของชาติมากขึ้น เพราะปัจจุบันสื่อเสนอภาพหรือสะท้อนความเป็นสังคมในทางลบเพียงอย่างเดียว ทั้งเด็กก่อความเดือดร้อน เด็กสร้างปัญหาสังคม ซึ่งเด็กไทยยังมีมุมดีๆ ที่สื่อน่าจะนำเสนออีกมาก ดังนั้น สื่อควรยกระดับแง่มุมการรายงานข่าวให้เชื่อมโยงกับปัญหาในเชิงโครงสร้างของสังคม ซึ่งเป็นปัญหาที่มองเห็น แต่เป็นตัวแปรที่ก่อให้เกิดปัญหาในเรื่องที่รายงานข่าว เพื่อนำไปสู่การแก้ไขปัญหาอย่างรอบด้าน” อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ให้ความเห็น

สำหรับ “คนข่าว” อย่าง “เปรียว – พรเพ็ญ ทองสวัสดิ์” ผู้สื่อข่าวสายสังคม “มหาชัยเคเบิลทีวี” มองว่า ปัจจุบันการทำข่าวเด็กไม่ว่าจะเป็น หนังสือพิมพ์, วิทยุ, โทรทัศน์และสื่ออื่นๆ ส่วนใหญ่ยังไม่ให้ความสำคัญกับการนำเสนอเรื่องเด็ก เยาวชน เช่น การนำเสนอภาพ เสียง และภาษาที่ใช้ในการรายงานข่าว เป็นต้น ซึ่งอาจเกิดจากความเคยชินของผู้สื่อข่าวเอง จึงไม่ได้ระมัดระวัง เมื่อนำข่าวมารายงานหรือเพื่อต้องการยืนยันถึงข้อมูลที่เป็นจริง และสร้างความน่าเชื่อถือให้กับผู้รับสาร ว่าข่าวที่นำเสนอนั้นมีน้ำหนักของความเป็นจริง จึงไม่ได้คำนึงถึงเด็กว่าจะได้รับผลกระทบความรุนแรงจากข่าวมากน้อยแค่ไหน

"อุดมเดช เกตุแก้ว" ผู้สื่อข่าวท้องถิ่น “หนังสือพิมพ์เพชรภูมิ”

เช่นเดียวกับ “อุดมเดช เกตุแก้ว” ผู้สื่อข่าวท้องถิ่น “หนังสือพิมพ์เพชรภูมิ” แสดงมุมมองเรื่องนี้ว่า การนำเสนอข่าวเกี่ยวกับเด็กในมุมมองทางลบ เช่น ข่าวเด็กถูกล่วงละเมิดทางเพศ ข่าวเด็กถูกกระทำทางร่างกาย หรือแม้แต่ข่าวอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเด็ก นั้น เบื้องต้นผู้สื่อข่าวเองก็พยายามปกป้องความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับเด็กอยู่แล้ว เช่น การใช้นามสมมุติ ไม่ลงที่อยู่ แต่ด้วยการแข่งขันนำเสนอประเด็นให้ครอบคลุม ตามข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น จึงเห็นว่าหลายครั้งเนื้อหาข่าวกลับสุ่มเสี่ยงในการละเมิดสิทธิเด็กโดยไม่รู้ตัว

พรรณพิมล นาคนาวา จากภาควิชาวารสารสนเทศ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ขณะที่ “ดอกไม้-อภิญญา ทองล้วน” ผู้สื่อข่าวจากช่อง TNN 24 สะท้อนว่า ในอดีตการเรียกร้องหรือการตระหนักถึงสิทธิมีให้เห็นน้อยมาก แตกต่างจากปัจจุบันที่ประชาชนรู้จักคำความสิทธิมากขึ้น ซึ่งเมื่อลงลึกไปในรายละเอียดด้านการนำเสนอข่าวเกี่ยวกับจะพบว่ามีข้อจำกัดอยู่จำนวนมาก จึงอยากฝากไปถึงนักข่าวยุคใหม่ให้ตระหนักถึงข้อดี-ข้อเสียที่จะเกิดขึ้นกับเด็กหลังจากที่นำเสนอข่าวนั้นๆ ออกไป เพื่อแสดงความรับรับผิดชอบต่อสังคมอีกทางหนึ่ง

โดย…วัชราภรณ์  สายเป็ง

ที่มา  http://www.manager.co.th

ต้นปี 2010 มียอดผู้เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตทั่วโลกถึง 714 ล้านเครื่องมีแนวโน้มเชื่อมต่อมากขึ้นทุกปี

เว็บไซต์ที่ใช้ในการสื่อสารบนโลกอินเตอร์เน็ตมีมากมายหลากหลายเว็บไซต์ เช่น  Hi5, Twitter, My Space , Blogger , Facebook  เว็บไซต์เหล่านี้ได้เข้ามามีบทบาทในการสื่อสารมากขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่น ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีความสนใจในโลกอินเตอร์เน็ตมากกว่าช่วงอายุอื่นๆ

“ไปเจอกันในเฟสบุ๊คนะ”  เฟสบุ๊ค( Facebook ) เป็นเสมือนกระดานสนทนาบนเว็บไซต์ที่สามารถใช้ในการติดต่อสื่อสารของคนแต่ละกลุ่มคน ที่ชอบอะไรเหมือนๆกัน อาจเป็นวงดนตรี,ภาพยนตร์,สินค้า,บุคคล เป็นต้น และมีบทบาทสำคัญในการใช้ติดต่อสื่อสารระหว่างเพื่อน ญาติพี่น้องที่อยู่ห่างไกลกัน อยู่คนละทวิปบนโลก สามารถมีการติดต่อสื่อสารกันได้ เสมือนเราอยู่ในพื้นที่ใกล้ๆกันตลอดเวลา

ดร.สมนึก พ่วงพรพิทักษ์  อาจารย์คณะวิทยาการสารสนเทศ ประจำสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (CS) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  กล่าวว่า  เฟสบุ๊ค(Facebook) ได้เข้ามามีบทบาทในการเรียน การพูดคุยกับนิสิตมากขึ้นใช้สื่อสารกับนิสิตได้ดี สามารถติดต่อกันได้ง่าย เพราะนิสิตจะเล่นและเข้าระบบกันบ่อยมาก หรือเกือบตลอดเวลา ซึ่งผมมองว่ามันแตกต่างจากระบบอีเลินนิ่ง( E-learning ) ที่เราสร้างให้เด็กมีการติดต่อสื่อสารกันเข้าถึงนิสิตได้ง่ายในเรื่องการเรียน อัพเดทข่าวสารจากอาจารย์ประจำวิชาในส่วนการเรียนการสอนต่างๆ แต่มันไม่สามารถดึงกลุ่มวัยรุ่นอย่างนิสิตนักศึกษาให้เข้ามาสนใจได้มากกว่าตัวเฟสบุ๊ค ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก     ผมยังคิดว่าจะทำยังไงให้ระบบอีเลินนิ่ง( E-learning ) เข้ามาอยู่บนเฟสบุ๊คได้  ซึ่งเป็นข้อดีที่จะทำให้เข้าถึงตัวเด็กได้ดีกว่าระบบอื่นๆที่พยายามรองรับในส่วนนี้

“ อย่างไรก็ตามช่องทางการสื่อสารกว้างไกล และถือเป็นแหล่งข้อมูลที่เสี่ยงต่อผู้ไม่หวังดีทั้งตัวผู้ใช้ที่อาจจะใช้เว็บไซต์เหล่านี้ในเชิงธุรกิจแบบผิดกฎหมาย  การขายบริการทางเพศ  การชักจูงใจในการหลอกขายสินค้า เช่น ยาลดความอ้วน ครีมทาผิวสรรพคุณต่างๆนาๆ ซึ่งใช้แล้วอาจไม่เป็นไปตามคำบอกกล่าวนั้นๆ อาจเกิดผลร้ายต่อผู้ใช้ในกรณีดังกล่าวมาก หากยังใช้อินเตอร์เน็ตในทางด้านลบเช่นนี้” ดร.สมนึก พ่วงพรพิทักษ์  กล่าวอีกว่า

ถ้ามองการสนทนาบนเว็บไซต์อินเตอร์เน็ตในมุมผู้ที่ไม่สนใจ หรือไม่ชอบการสื่อสารประเภทนี้ อาจมองว่ามันจะส่งผลร้ายต่างๆ ทั้งการถูกล่อลวง การถูกระเมิดสิทธิ์ หรือการให้ข้อมูลส่วนบุคคลมากเกินไป ผมกลับมองว่าเว็บไซต์มันไม่ได้ทำให้กลุ่มคน หรือวัยรุ่นเสียหาย หรือโดนล่อลวง  มันไม่ใช่ปัจจัยทั้งหมด ไม่ใช่ตัวแปรที่จะส่งผลด้านลบ มันเป็นแค่ความสามารถในการสื่อสารเพิ่มมากขึ้น ทันสมัยมากขึ้น ซึ่งตัวเว็บไซต์เองไม่ได้ทำให้เกิดผลเสียในด้านลบ กลับเป็นความผิดของผู้ใช้ที่ใช้ในวัตถุประสงค์อื่น ใช้ในการตอบสนองความต้องการในเชิงธุรกิจมากเกินไป และด้านที่ผิดต่อศิลธรรม ทำให้ตัวเว็บไซต์ถูกมองในด้านลบไปด้วย ”    อ.ดรสมนึก กล่าว

อาจารย์ชูชาติ  วงศ์อนุชิต  อาจารย์พยาบาล สาขาพยาบาลสะกดสุขภาพจิต และจิตเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่า จากการที่นิสิตติดต่อสื่อสารกันผ่านทางอินเตอร์เน็ตมากขึ้น โดยเฉพาะเว็บไซต์เฟสบุ๊ค ทำให้อาจารย์สามารถสนทนาแลกเปลี่ยนความรู้ มุมมอง ความคิดเห็นกับนิสิตได้ อาจมีการอัพเดทข่าวสารการฟังบรรยาย การอบรม หรือข้อมูล เอกสารแต่ละรายวิชาได้ เข้าถึงตัวเด็กได้ง่ายขึ้น ผมมองว่าข้อดีของสังคมบนโลกอินเตอร์เน็ตนี้เด็กสามารถสื่อสารเชื่อมโยงกันได้อย่างรวดเร็ว กระจายข้อมูลข่าวสารได้กว้าง ทำให้เด็กมีกลุ่มมีเพื่อน

“ในแง่จิตวิทยาจะทำให้คนไม่โดดเดี่ยว วิตกกังวล และเครียด ทำให้เขาได้ระบายความรู้สึก ลดความเครียดลงได้ ช่วยเหลือกันได้เหมือนการบำบัดแบบกลุ่มช่วยเหลือกันเอง (Self help group) จากที่ต้องมานั่งล้อมวงศ์กันเป็นกลุ่มๆ เปลี่ยนมาสนทนากันบนเฟสบุ๊คแทนทำให้เด็กมีเพื่อน มีกลุ่มคนที่ชอบ และรักที่จะพูดคุยอะไรที่เหมือนๆกัน ตัวเด็กเองสามารถมีความคิดที่กว้างไกล ทำให้ตามเทคโนโลยีได้ทันเหมาะสมกับยุคแห่งเทคโนโลยี”  อาจารย์ชูชาติ กล่าวอีกว่า

“แน่นอนว่ามีข้อดี ก็ย่อมมีข้อเสีย ทางจิตเวชมองว่าหากเด็กมีการแยกตัวออกจากสังคม อยู่ในโลกที่เพ้อฝันมากเกินไปมีโอกาสที่จะเกิดปัญหาทางจิตได้  แยกแยะจากบุคคลที่มีปัญหาด้านสุขภาพจิตจากความเครียด วิตกกังวล แต่สามารถรับรู้เวลา,สถานที่,บุคคล ผลกระทบจะเกิดขึ้นกับคนที่อ่อนแอที่สุดเป็นกลุ่มคนที่มีปัญหาสุขภาพจิต ต่างจากปัญหาด้านจิตเวช คือ บุคคลนั้นหลุดออกจากโลกแห่งความเป็นจริง ไม่สามารถรับรู้เวลา,สถานที่,บุคคล  ทุกคนต้องเข้าใจกลุ่มคนที่แตกต่าง และยอมรับช่วยเหลือ ซึ่งปัจจุบันสามารถจัดกลุ่มพูดคุย แลกเปลี่ยนปัญหาในชีวิต ความเครียดต่างๆได้ จากเว็บไซต์เหล่านี้ก็มีส่วนทำให้ทุกคนผ่อนคลายความเครียดจากการได้พูดคุยกันได้เช่นกัน” อาจารย์ชูชาติ กล่าวอีกว่า

“ข้อเสียที่เห็นได้ชัดขึ้นอาจทำให้เด็กเสียการเรียน ง่ายต่อการเกิดปัญหาอาชญากรรมทั้งทางทรัพย์สิน สื่อลามก การล่อล่วงทางเพศ และล่อแหลมต่อคำหยาบคายที่ไม่เหมาะสมกับภาษาที่ใช้โดยไม่รู้เท่าทันสื่อ ดังตัวอย่าง มาร์คAF7 (Academy Fantasia Season7) ใช้คำไม่เหมาะสมในการสนทนาเป็นตัวอย่างที่ควรนำมาปรับใช้กับทุกคนที่กำลังใช้สื่อเฟสบุ๊คได้เป็นอย่างดีว่าควรระวัง แต่ทุกคนต้องมีวุฒิภาวะทางอารมณ์,รับผิดชอบต่อสังคม,จริยธรรม และวินัยในการเล่น นั่นจะทำให้เกิดผลเสียน้อยที่สุด ปัญหาจิตเวชเป็นผลสุดท้ายของหลายๆปัจจัยรวมกัน ไม่ใช่เพียงปัจจัยเดียว” อาจารย์ชูชาติ กล่าว

เฟสบุ๊ค สื่อการเรียนที่หวังเข้าถึงนิสิตได้มากขึ้น ได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดีจากวัยรุ่นยุคใหม่หัวไอที

กระบวนการใช้ช่องทางในการสื่อสารไม่ว่าจะเป็น Facebook ,Hi5 หรือเว็บไซต์ต่างๆ เป็นเครือข่ายสังคมอย่างหนึ่ง ( Social network )  ถือเป็นแหล่งข้อมูลหลากหลายกลุ่มคน เป็นการสื่อสารที่มีอำนาจมหาศาล   ต้นปี 2010 มียอดผู้เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตทั่วโลกถึง 714 ล้านเครื่องมีแนวโน้มเชื่อมต่อมากขึ้นทุกปี ทั้งระบบเพิ่ม เครือข่ายสังคม (Social network) เพิ่มมากขึ้น  ทั้งโทรศัพท์ที่สามารถต่ออินเตอร์เน็ตได้ทุกที่ทุกเวลาไม่ว่าคุณจะอยู่ส่วนไหน หรือมุมไหนของโลก

อย่างไรก็ตามเทคโนโลยีที่ล้ำหน้า และก้าวไปไกลอย่างต่อเนื่อง ในโลกของอินเตอร์เน็ตอาจสร้างทั้งข้อดี ส่งผลทั้งข้อเสียให้กับผู้ที่ใช้มันซึ่งมีความแตกต่างของจุดประสงค์ในแต่ละบุคคล หากเราเลือกที่จะรับ เลือกที่จะใช้สื่อในด้านนี้แล้ว ควรศึกษาถึงข้อเท็จจริงในเรื่องต่างๆที่มีส่วนชักจูงให้สมัคร หรือทำเงื่อนไขต่างๆ ให้ดี และถี่ถ้วนก่อน ไม่เช่นนั้นผลอำนาจมากมายแห่งโลกกว้างใบนี้ อาจส่งผลร้ายต่อตัวคุณมากมายมหาศาล

เรื่อง/ภาพ2 :   มณีนุช  เสียงหวาน

ภาพ1 :  china-internet-cafe.com

พื้นที่ภัยแล้ง หลายพื้นที่ของจังหวัดมหาสารคามแห้งแล้งเพราะขาดแคลนน้ำในการทำการเกษตร ทำให้ผลกระทบกระจายไปสู่เกษตรกรรมทุกอำเภอในจังหวัดมหาสารคาม

ฝนตกขาดช่วง ส่งผลให้น้ำไม่เพียงพอต่อการอุปโภคบริโภค ทางศูนย์ ปภ.สารคาม ออกบรรเทาสาธารณภัยเร่งด่วน

ในช่วงเดือนมกราคมถึงกลางเดือนมีนาคมของทุกปี ประเทศไทยจะได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือและความกดอากาศสูง หรือมวลอากาศเย็นจากประเทศจีนพัดปกคลุมพื้นที่ของประเทศไทยตอนบนทำให้พื้นที่ดังกล่าวมีอากาศเย็น และเดือนมีนาคมจะมีอุณหภูมิสูงขึ้น เป็นผลทำให้ร้อนอบอ้าวและร้อนจัดในบ้างพื้นที่ ประกอบกับฝนตกน้อย เป็นเหตุให้หลายพื้นที่ในประเทศไทยประสบกับความแห้งแล้ง และขาดแคลนน้ำเพื่ออุปโภคบริโภค รวมทั้งน้ำเพื่อการเกษตร เช่นเดียวกับพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม ปีนี้ต้องเจอกับวิกฤติภัยแล้งครั้งยิ่งใหญ่กว่าหลายปีที่ผ่านมา

ศูนย์อำนวยการเฉพาะกิจป้องกันและแก้ไข้ปัญหาภัยแล้งในจังหวัดมหาสารคาม ได้ติดตามสถานการณ์น้ำในอ่างเก็บน้ำในเขตพื้นที่และลำน้ำชีอย่างใกล้ชิด  เพื่อเตรียมการป้องกันและแก้ไขปัญหาภัยแล้งได้อย่างทันท่วงที

นายสมภพ รัตนะวงศะวัต หัวหน้าฝ่ายสงเคราะห์ผู้ประสบภัย ประจำศูนย์บรรเทาสาธารณภัยจังหวัดมหาสารคามกล่าวว่าตอนนี้ทางศูนย์บรรเทาสาธารณภัยจังหวัดได้เตรียมพร้อมในการเข้าช่วยเหลือประชาชนผู้ประสบภัย โดยจัดตั้งศูนย์อำนวยการเฉพาะกิจป้องกันและแก้ไขภัยแล้งที่สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดมหาสาคาม ศาลากลางจังหวัดมหาสารคาม

“ได้ประสานงานกับทางอำเภอให้ช่วยตรวจสอบความเสียหายเกี่ยวกับภัยแล้งอยู่อย่างต่อเนื่อง เพื่อที่จะเข้าไปช่วยเหลืออย่างถูกต้อง และทราบว่าแต่ละอำเภอมีผลกระทบเกี่ยวกับด้านใดบ้างและมากน้อยเพียงใด โดยจะได้นำผลการรายงานสถานการณ์ภัยแล้งเข้ารายงานต่อผู้ว่าราชการจังหวัดต่อไป” นายสมภพกล่าว

ด้านนายสุทธินันท์ บุญมี รองผู้ว่าราชการจังหวัดมหาสารคามกล่าวว่า ขณะนี้ทางจังหวัดได้ติดตามสถานการณ์น้ำในอ่างเก็บน้ำทั้งหมด 17 อ่าง ในเขตจังหวัดมหาสารคามอย่างใกล้ชิด และพบว่าปริมาณน้ำที่เคยมีปริมาณเก็บกักอยู่ที่จำนวน 81.201 ล้านลูกบาศก์มาตร แต่ปัจจุบันมีปริมาณน้ำเก็บกักที่ 33.869 ล้านลูกบาศก์มาตรคิดเป็น 41.60 % ของจำนวนความจุ ซึ่งถือว่าเป็นปริมาณน้ำที่เหลือน้อยและส่งผลกระทบต่อการทำการเกษตรของชาวบ้าน ต้องเผชิญกับการทำนาที่ขาดแคลนน้ำและต้องใช้ทรัพยากรน้ำที่เหลืออยู่อย่างเห็นคุณค่า

“อาจสืบเนื่องมาจากการทำนาปรังของชาวนาที่ทำกันเป็นจำนวนมาก จึงส่งผลทำให้ปริมาณน้ำในการทำนาปีนั้นมีจำนวนน้อย และไม่เพียงพอต่อการทำการเกษตร เช่น นาข้าว พืชไร่และพืชสวน ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นพืชที่จำเป็นในการใช้น้ำทั้งสิ้นขึ้นอยู่ที่ว่าจะใช้น้ำมากหรือน้ำน้อย” นายสุทธินันท์กล่าว

นายสุทธินันท์กล่าวต่อว่าการช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้งในจังหวัด แบ่งออกเป็นการช่วยเหลือจากทางจังหวัด การช่วยเหลือจากทางอำเภอ และการช่วยเหลือจากองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น โดยการแจกจ่ายน้ำอุปโภคบริโภครวมทั้งสิ้น 7,137,800 ลิตร ให้กับ 13 อำเภอในจังหวัดมหาสารคาม

“ทางจังหวัดก็มีโครงการที่จะเข้าไปช่วยในการซ่อมแซมบ่อน้ำบาดาล ของแต่ละหมู่บ้าน และขุดลอกเปิดลำห้วยเพื่อที่จะได้มีที่เก็บกักน้ำในการอุปโภคและบริโภคมากขึ้น เพียงพอต่อความต้องการของประชาชนในจังหวัด ซึ่งมีงบประมาณในการช่วยเหลือปัญหาภัยแล้งทั้งสิ้น 39,804,161.50 บาท” รองผู้ว่าราชการจังหวัดมหาสารคามกล่าวกล่าว

นางทองไส มีไชยยา ชาวนาบ้านใคร่นุ่น ตำบลมะค่า อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม กล่าวว่าปีนี้เป็นปีที่แล้งมากเพราะน้ำที่ไม่เพียงพอต่อการเกษตรตนและชาวบ้านที่อยู่ในบริเวณเดียวกันต่างพากันทำนาปลูกข้าวแบบแห้งไปก่อน และรอให้ฝนตกลงมา ถ้าไม่ทำแบบนี้อาจต้องรอไปอีกนาน

นายธเนศ สมถวิล ปศุสัตว์จังหวัดมหาสารคามกล่าวว่า ในพื้นที่จังหวัดมหาสารคราม 13 อำเภอ มีเกษตรกร 80,000 กว่ารายที่เลี้ยงสัตว์ประเภทโคนม และโคเนื้อ ซึ่งรวมแล้วในจังหวัดมหาสารคามมีผู้เลี้ยงไม่ต่ำกว่า 320,000 ตัว จากการติดตามสถานการณ์ภัยแล้งในปีนี้ทำให้พบว่ามีความรุ่นแรงกว่าทุกปีที่ผ่านมา โดยสถานการณ์ภัยแล้งขณะนี้ครอบคลุมเกือบทุกพื้นที่ ส่งผลต่อเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ดังกล่าวเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะน้ำดื่มและพืชอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยง

เรื่อง :  ทศพล หรพูล

วชิราภรณ์ อยู่จันทร์

พิทักษ์ สุพร

ขอบคุณภาพจาก : www.livekalasin.com

แข็งแรง จ๊อกกี้ทรงตัวอยู่บนม้าระหว่างการแข่งขัน ซึ่งต้องใช้ความแข็งแรงในการทรงตัวและไหวพริบในการควบม้าอันเกิดมาจากการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ

บ่มเพาะจ๊อกกี้เด็ก

ลุงอ๊อด(นามสมมุติ) อายุ 46 ปี เทรนเนอร์ฝึกซ้อมจ๊อกกี้และอดีตจีอกกี้ในคอกม้าแห่งหนึ่งของตำบลหนองบัว อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี  ได้บอกเล่าประสบการณ์ที่อยู่ในวงการม้าแข่งมากว่า 32 ปี  จนปัจจุบันมีลูกชายเป็นผู้สืบทอดการเป็นจ๊อกกี้  เล่าว่า ในการแข่งม้าจะมีคนเลี้ยงม้า คนฝึกม้า และหน้าที่ๆสำคัญที่สุดในสนามแข่งคือผู้ที่คอยควบคุมม้าหรือที่เรียกว่าจ๊อกกี้  เพราะเป็นผู้ที่ต้องบังคับม้าให้ถึงเส้นชัย หรือในขณะเดียวกันก็ดึงม้าไม้ให้ถึงเส้นชัยตามแต่จะได้รับคำสั่ง   การขี่ม้าไม่ใช่จะเป็นใครก็ได้  แต่ต้องได้รับการฝึกฝนอย่างดี และมีการควบคุมน้ำหนักไม่ให้เกินลิมิตของม้า

ในวงการม้าแข่งจะมีการแบ่งการแข่งขันตามสโตรหรือน้ำหนักตัวของม้า 1 สโตรมีค่าเท่ากับ 6.35 กก.  ม้าแข่งรุ่น 8 สโตรรับน้ำหนักได้ไม่เกิน 48 กก. จ๊อกกี้ต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 45 กก. เพราะอีก 3 กก. เผื่อไว้สำหรับการรองรับน้ำหนักของสัมภาระ  จึงนิยมใช้เด็กเป็นจ๊อกกี้  เด็กคนไหนที่สนใจและมีอายุตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไปก็สามารถฝึกฝนได้เลย  แต่ต้องได้รับการยินยอมจากผู้ปกครองเสียก่อน

ลุงอ๊อดยังเล่าต่อว่าผู้เป็นจ๊อกกี้ต้องมีระเบียบวินัยและมีใจรักในอาชีพอย่างมาก  เพราะการขี่ม้าจ๊อกกี้ต้องมีวินัยในการฝึกซ้อมและมีใจรักจึงจะสามารถประกอบอาชีพนี้ได้นานและยั่งยืน

“เด็กที่เป็นจ๊อกกี้ ต้องซ้อมทุกเช้าเย็น เป็นประจำซ้อมขี่ม้าตั้งแต่ตีห้าแล้วเด็กก็ไปเรียน ตอนเย็นก็ต้องมาออกกำลังกายอีก การเป็นจ๊อกกี้เด็กต้องมีร่างกายที่แข็งแรงในการคุมม้า เด็กบางคนก็เข้ามาฝึกด้วยความคึกคะนองก็มี แต่ก็อยู่ได้ไม่นานเพราะใจเด็กไม่สู้” ลุงอ๊อดเล่า

การขี่ม้านอกจากจะต้องมีใจรักในอาชีพ  มีวินัยและร่างกายที่แข็งแรงแล้ว  ยังต้องใช้ไหวพริบในการควบคุมม้าและดูทิศทางของคู่แข่ง  ดังนั้นการเป็นจ๊อกกี้ที่ดีจึงเป็นเรื่องเฉพาะบุคคลในการเรียนรู้ เด็กบางคนซ้อมแค่ 3 เดือนก็สามารถเป็นจ๊อกกี้ลงแข่งได้  เฉลี่ยรายได้จะอยู่ที่ 300- 500 บาทต่ออาทิตย์ และมีรางวัลพิเศษตามผลงานที่ได้ หากชนะก็รับผลตอบแทนเกือบ 4,000-5,000 บาท  ทำให้ในวงการม้าแข่งมีเด็กหน้าใหม่ผลัดเปลี่ยนเข้ามาในวงการอยู่เสมอ

การฝึกฝนจ๊อกกี้ของคอกม้าแต่ละแห่ง ครูฝึกแต่ละคนจะไม่มีรูปแบบตายตัว แต่สิ่งที่เหมือนกันคือต้องให้เด็กออกกำลังขาและแขนเพื่อสร้างกล้ามเนื้อที่แข็งแรง เนื่องจากเป็นสองส่วนหลักๆที่ต้องใช้พละกำลังมากขณะบังคับม้าในสนาม

“โปรแกรมการออกกำลังกายจะเริ่มจากให้วิ่งออกกำลังขาทั้งตอนเช้าและตอนเย็น  หากเพิ่งเริ่มฝึกใหม่ๆอาจฝึกแบบเบาๆก่อน  จ๊อกกี้ต้องซ้อมกับม้า 3- 4 ตัวต่อคน  มีการลดน้ำหนักและควบคุมอาหารร่วมด้วยเพื่อให้น้ำหนักตัวคงที่  บางครั้งอาจต้องใช้ยาถ่ายช่วยหรือเข้าตู้อบตัวหากก่อนวันแข่งขันจ๊อกกี้ยังมีน้ำหนักตัวเกินมาตรฐาน แต่ในกรณีหลังมักให้ผลไม่ดีแก่ตัวจ๊อกกี้เอง เพราะจะทำให้อ่อนเพลีย ไม่มีแรง ยากจะเอาชนะคนอื่นได้”

ลุงอ๊อดยังบอกอีกว่า  ในวงการแข่งม้าโดยปกติหากใช้จ๊อกกี้ที่เป็นเด็กต้องมีอายุมากกว่า 16 ปีขึ้นไปอย่างเช่นที่สนามแข่งม้าในกรุงเทพฯ  แต่สำหรับสนามแข่งม้าที่จังหวัดอุดรธานีแห่งนี้  หากผู้ปกครองมาเซ็นยินยอมที่หน้าสนาม ก็จะได้รับอนุญาตให้เข้ามาแข่งขันได้  ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ปกครองก็ส่งเสริมเพราะมีรายได้ดี  และคาดว่าอนาคตคงมีจ๊อกกี้เด็กเกิดขึ้นอีกมากมายเพราะมีจำนวนม้าแข่งมากกว่าตัวจ๊อกกี้

หากวันไหนไม่ตรงกับวันพระ สนามม้าแห่งนี้ก็จะเปิดพื้นที่ให้บริการทุกๆวันอาทิตย์ โดยวันหนึ่งมีการแข่งขันทั้งหมด 10 รอบ ตั้งแต่บ่ายโมงจนถึง 5 โมงเย็น  ด้วยกติกาของสนาม จ๊อกกี้จะไม่สามารถแข่งได้เกินสองรอบติด  แต่ในหนึ่งวันสามารถแข่งได้มากกว่าสองรอบ  และคอกม้าหลายคอกไม่มีจ๊อกกี้ประจำ จึงต้องใช้การหาจ๊อกกี้กันในสนามแข่ง  หากจ๊อกกี้คนไหนที่มีชื่อเสียงก็จะเป็นที่ต้องการของคอกม้า และค่าตัวของจ๊อกกี้ก็จะสูงมากกว่าปกติ จากที่เคยได้วันละ 200 บาท ก็จะได้มากกว่านั้น  ซึ่งจ๊อกกี้บางคนไม่เพียงแค่วิ่งที่สนามในจังหวัดอุดรเท่านั้น  แต่ยังใช้เวลาในวันเสาร์เป็นจ๊อกกี้วิ่งที่สนามในจังหวัดขอนแก่นอีกด้วย

ลุงอ๊อดเล่าต่อว่า การเป็นจ๊อกกี้ไม่เพียงแค่ควบม้าให้ดีเท่านั้น แต่การเชื่อฟังคำสั่งของเทรนเนอร์คือสิ่งที่จ๊อกกี้ในวงการแข่งขันควรจะต้องทราบดี  ลุงอ๊อดยอมรับว่าการแข่งม้าไม่ใช่เป็นแค่กีฬา แต่ถูกยกให้เป็นกิจกรรมการพนัน ซึ่งมีจ๊อกกี้เด็กเป็นฟันเฟืองให้เกิดกระบวนการพนันม้าแข่ง

เมื่อเด็กสนุกกับการขี่ม้า

น้องตูน(นามสมมุติ) หนุ่มน้อยจ๊อกกี้วัยเพียงแค่ 12 ปี แต่มีประสบการณ์ขี่ม้ามาตั้งแต่อายุ 9 ขวบ  อาชีพจ๊อกกี้ของเขาเริ่มต้นมาจากการที่พ่อเป็นคนฝึกม้าแข่งอยู่แล้วจึงลองให้ตูนมาฝึกเป็นจ๊อกกี้  ซึ่งตูนเองก็ชอบเพราะรู้สึกสนุกและได้สตางค์ ตัวเขาเองก็เหมือนเด็กวัยเดียวกันทั่วๆไปที่ชอบทานขนม  แต่เมื่อเขาเข้ามาในวงการนี้อะไรก็ตามที่ส่งผลให้น้ำหนักตัวขึ้น เช่นขนมขบเคี้ยวต่างๆ รวมถึงพวกน้ำหวานน้ำอัดลม และนมสดที่เป็นของโปรดปราณของตูนก็ต้องงดหรือทานให้น้อยลง

เตรียมตัว แม่ของน้องตูน (นามสมมุติ) กำลังช่วยใส่อุปกรณ์ที่ใช้ในการแข่งม้าให้ระหว่างรอวิ่งรอบต่อไป

ด้านเปียงจันทร์  พันธ์ศรีทุม แม่ของน้องตูนเล่าว่า  ไม่ได้บังคับให้ลูกทำอะไร แต่เมื่อชอบขี่ม้า  ตนก็ส่งเสริมเพราะตั้งแต่เริ่มขี่ม้าลูกก็ต้องดูแลตัวเอง  มีระเบียบวินัยมากขึ้น เพราะต้องตื่นแต่เช้าและขยันฝึกซ้อมเป็นประจำ

“ยอมรับว่าการฝึกซ้อมขี่ม้ามีผลกระทบต่อเวลาเรียนของตูน เพราะซ้อมม้าเสร็จก็เกือบแปดโมงเช้า บางครั้งก็เข้าเรียนคาบแรกไม่ทัน ก็ต้องขออาจารย์ที่โรงเรียนว่าน้องจะเข้าช้า ยอมรับว่าน้องเขามีผลการเรียนที่ไม่ดี แต่ก็ยังส่งเสริมให้เขาขี่ม้าต่อไป เพราะเป็นสิ่งที่เขาชอบ แม่ไม่ได้บังคับว่าต้องทำอะไร ต้องมีอาชีพอะไรในอนาคต ขึ้นอยู่ที่ตัวเขาเอง   เงินที่ได้มาเขาก็ไม่ได้เอาไปใช้จ่ายที่ไหน ก็เอามาให้แม่ ” แม่น้องตูนกล่าว

นอกจากการส่งเสริมและเป็นกำลังใจให้ลูกในการเป็นจ๊อกกี้แล้ว ยังช่วยดูแลเรื่องอาหารและน้ำหนักตัวไม่ให้เกินมาตรฐาน  โดยงดอาหารหรือเครื่องดื่มที่ส่งผลต่อน้ำหนักตัว

“ตูนชอบทานแฮมเบอร์เกอร์ ชอบดื่มนมสดมาก แม่ก็ต้องให้เขาทานน้อยลง ให้กินพวกผัก ผลไม้เยอะๆ ถ้ากินอาหารที่โรงเรียนเขาก็จะควบคุมตัวเอง แม่ไม่ได้บังคับ เขาทำของเขาเอง” แม่น้องตูนกล่าว

ส่วนน้องบอย(นามสมมุติ) จ๊อกกี้วัย 14 ปี เริ่มต้นเป็นจ๊อกกี้จากการชักชวนของเพื่อนๆ  บอยบอกว่าจ๊อกกี้เป็นอาชีพที่รายได้ดี ปกติได้รับเงินในการแข่ง 200 บาท ถ้าหากชนะก็ได้เงินหลักพันขึ้นไป  ตอนนี้เขาไม่ได้เรียนหนังสือ ทำงานวันจันทร์ถึงศุกร์ที่ร้านซ่อมรถ ส่วนวันเสาร์และอาทิตย์เป็นจ๊อกกี้ขี่ม้าแข่ง  บอยไม่ได้ตั้งเป้าหมายในอนาคตไว้  รู้เพียงแต่ว่าเขาจะเป็นจ๊อกกี้ต่อไปจนกว่าน้ำหนักจะเกินและขี่ไม่ได้อีก

เช่นเดียวกับเอ(นามสมมุติ) จ๊อกกี้อายุ 14 ปี ที่ตอนนี้ไม่ได้เรียนหนังสือ  ใช้เวลาไปกับการฝึกซ้อมม้ามากว่า 2 ปี จากการส่งเสริมของยายเพราะที่บ้านของเอเคยเลี้ยงม้าและโตมากับม้า  ทุกวันนี้เอมีน้ำหนักตัวอยู่ที่ 40 กก. และต้องพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้น้ำหนักเกินมากกว่านี้

“ผมต้องคุมน้ำหนักตัวเองไม่ให้เกิน ไม่งั้นอาจจะขึ้นม้าไม่ได้ อยากขี่ม้าไปเรื่อยๆจนกว่าจะขี่ไม่ได้ อนาคตผมอยากมีฟาร์มม้าเป็นของตัวเอง แต่รู้ว่าไม่มีทาง เงินที่ได้จากการขี่ม้าก็เอาไปใช้เองแล้วแต่ว่าจะได้มากหรือน้อย” เอกล่าว

สนามม้า เกมกีฬาหรือเกมพนัน

ลุ้นระทึก บรรยากาศผู้ชมรอบสนามแข่งม้าที่มีทั้งผู้ใหญ่และเด็ก สามารถเข้าชมได้อย่างติดขอบสนาม กำลังลุ้นวินาทีที่ม้าแข่งวิ่งเข้าเส้นชัย

เงินจำนวนมหาศาลที่ถูกวางเดิมพันโดยมีจ๊อกกี้เป็นผู้คอยกำกับไม่ให้ตกไปจากบทบาทที่ควรจะเป็น อาจกล่าวได้ว่า การเป็นจ๊อกกี้ที่ดีในสนามแข่งขันแห่งนี้  ไม่จำเป็นต้องเป็นจ๊อกกี้ที่เก่ง เพราะความเป็นที่หนึ่งมีผู้กำหนดอยู่ปลายทาง แม้ว่าในห้องพักจ๊อกกี้จะมีป้ายย้ำถึงความเป็นนักกีฬาอาชีพ … ข้าขอสัญญาว่าจะรักษาไว้ซึ่งเกียรติของนักกีฬา หากในความเป็นจริงจ๊อกกี้เหล่านี้ไม่มีสิทธิที่จะเลือก

เพราะรายได้มหาศาลที่สนามม้าทั้งหมด 6 แห่งในประเทศไทย ได้ถูกหักเข้าสู่รัฐฯ   ในทุกๆ 100 บาทจะถูกเจียดเป็นภาษีเข้ารัฐถึง 22.50 บาท เกือบหนึ่งส่วนสี่ของเงินทั้งหมด  ที่เหลือเป็นส่วนเงินรางวัลของผู้แทงม้า 73.50 บาท  และเป็นรายได้เข้าสนามเพียง 4 บาท

หรือไม่ผิดที่หนูจะลองเล่น

กติกาของสนามม้าแห่งนี้ห้ามจ๊อกกี้แข่งติดกันสองรอบ  ทำให้ในบางครั้งจ๊อกกี้เหล่านี้ก็ใช้เวลาว่างระหว่างรอวิ่งรอบต่อไปซื้อตั๋วม้าแข่งมาลุ้นกัน ไม่เพียงแค่พวกเขาเท่านั้น  บริเวณสนามม้ายังมีเด็กที่อายุต่ำกว่า 15 ปีมากมายที่สามารถซื้อตั๋วแข่งม้าได้

ชำนาญ เยาวชนคนหนึ่งกำลังดูโพยรอบม้าอย่างชำนาญ ระหว่างรอม้าวิ่งรอบต่อไป

อ้อม (นามสมมุติ)อายุ 17 ปี นร.มัธยมชั้นปีที่ 6 โรงเรียนแห่งหนึ่งในจ.อุดรธานี เล่าว่าตนซื้อตั๋วแทงม้ามานานแล้ว  มีจุดเริ่มต้นจากเริ่มแรกที่บ้านมีม้าลงแข่งจึงแค่เข้ามาดู บ่อยเข้าก็เริ่มซื้อตั๋วมาเล่น  จากการที่เห็นพ่อและแม่เล่นอยู่แล้วจึงเห็นว่าเป็นเรื่องปกติและไม่คิดว่าเป็นเรื่องร้ายแรงเพราะได้เห็นวิธีการและกระทำมาตั้งนานแล้ว

อ้อมยังบอกอีกว่าเด็กที่ซื้อตั๋วแทงม้าก็ไม่ต่างไปจากเธอ  แรกๆมักจะตามผู้ปกครองมาในสนาม  เมื่อเห็นพ่อแม่เล่นก็อยากลองเล่นด้วย  และเธอไม่คิดว่าเป็นสิ่งที่ผิด เงินที่ซื้อตั๋วก็มาจากเงินค่าขนมที่อ้อมเก็บสะสมทุกวัน และถูกนำมาใช้ในทุกอาทิตย์ที่มีการแข่งม้า

“ตอนเล่นพ่อแม่ก็แค่ถามว่า เล่นได้มั้ย เล่นได้กี่บาท ถ้าได้แม่ก็จะพาไปฝากธนาคารหรือเอาเงินไปซื้อของที่อยากได้บ้าง” อ้อมกล่าว

เช่นเดียวกับแอน(นามสมมุติ) อายุ 10 ขวบ น้องของอ้อมที่เล่าให้เราฟังว่าตัวเขาไม่สามารถซื้อตั๋วเองได้ก็จะฝากพี่สาวซื้อ  พอไปทุกอาทิตย์ก็คลุกคลีกับผู้เล่นคนอื่นๆ รวมไปถึงผู้จำหน่ายตั๋ว ทำให้ตอนนี้แอนสามารถซื้อตั๋วแทงม้าเองได้แล้ว

เด็กๆกลุ่มนี้ยังเล่าต่ออีกว่า ถ้าวันไหนมีคนใหญ่ คนโตเข้ามาในสนามม้า หรือตำรวจมาคุมร้านขายตั๋วก็จะไม่ขายให้ และจะโดนดุว่าอายุไม่ถึง ห้ามเด็กเล่น   วันนั้นเป็นอันรู้กันพวกเขาก็จะออกจากสนามไป

จ๊อกกี้เด็กมีเกณฑ์น่าเป็นห่วง

ผลการวิจัยขององค์การแรงงานระหว่างประเทศหรือ ไอ แอล โอ  มีการรายงานว่าแวดวงการแข่งม้านิยมใช้จ๊อกกี้เด็กเนื่องจากส่งผลต่อความเร็วของม้า และจ๊อกกี้ถูกควบคุมอาหารโดยเฉพาะอาหารหมู่คาร์โบไฮเดรตและโปรตีนเพื่อควบคุมน้ำหนัก  อีกทั้งยังมีการซ้อมวิ่งโดยใช้ยางรถยนต์ผูกกับข้อเท้าเพื่อสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง  แต่เด็กจ๊อกกี้เหล่านั้นก็มองว่าเป็นเรื่องสนุก ตื่นเต้น และไม่ได้คำนึงถึงอันตรายใดๆ

จรัญญา วงษ์พรหม อาจารย์สถาบันและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ให้ข้อมูลหลังจากศึกษาเกี่ยวกับอาชีพจ๊อกกี้เด็กว่า เด็กที่เข้ามาฝึกจ๊อกกี้มีทั้งเด็กที่อยู่กับคอกม้า และแบบไปเช้าเย็นกลับ โดยพบว่าเด็กที่อยู่กับคอกม้ามักไม่ได้เรียนหนังสือ  และไม่มีการส่งเสริมพัฒนาการตามที่เด็กควรจะได้รับ

“กิจวัตรของเค้าทุกวันคือการฝึกกล้ามเนื้อขาและแขน อย่างการใช้เท้าผูกติดกับยางรถยนต์แล้ววิ่ง เอายางในรถจักรยานยนต์ผูกติดเสาแล้วดึงเผื่อฝึกกล้ามเนื้อแขน  เด็กเค้าก็ต้องดูแลม้าด้วย เพื่อให้ม้าชิน ตกเย็นก็จูงม้าไปวิ่ง  กิจวัตรของเขามักจะเป็นแบบนี้ทุกวัน” จรัญญาเล่า

จรัญญายังเล่าต่อว่าเด็กเหล่านี้ไม่ได้โดนบังคับจากทางบ้าน แต่ส่วนใหญ่เป็นจ๊อกกี้ด้วยความสมัครใจเพราะเห็นว่าเป็นกิจกรรมที่สนุก ซึ่งทางครอบครัวของจ๊อกกี้เองก็มักจะให้การสนับสนุน

“การเป็นจ๊อกกี้เด็กพี่มองว่าอาจจะเป็นปัญหาในเรื่องของพัฒนาการ เรื่องแรกคือเรื่องการศึกษา เพราะเด็กเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนหนังสือ  เรื่องพัฒนาการร่างกายพวกความสูง เขาก็จะไม่สูงตามที่วัยเขาควรจะเป็น แล้วก็เรื่องเกี่ยวกับการได้รับอาหารเพียงพอไหม เพราะเขาต้องควบคุม สุดท้ายคือเด็กเหล่านี้ต้องอยู่กับสังคมที่เกี่ยวข้องกับการพนัน” จรัญญากล่าวทิ้งท้าย

สันธาดา การุณยวนิช นักสังคมสงเคราะห์ชำนาญการ สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดขอนแก่นให้แง่มุมในเรื่องนี้ว่า  การแก้ไขต้องให้ความเข้าใจทั้งกับตัวเด็กและผู้ปกครอง  ต้องให้ความสำคัญโดยเฉพาะกับเรื่องของการศึกษาโดยเริ่มจากครอบครัวไปจนสู่ชุมชน

“เด็กที่เป็นจ๊อกกี้ก็เสี่ยงที่จะเจอปัญหาหลายอย่างเช่น เรื่องของการศึกษาที่เขาอาจจะไม่ได้รับอย่างเพียงพอหรือไม่ถึงเกณฑ์ที่รัฐกำหนดไว้ ความเสี่ยงที่จะทำผิดกฎหมายอื่นๆ เพราะอาชีพของเขาก็อยู่กับพวกการพนัน อบายมุข แล้วส่วนใหญ่ที่บ้านเด็กก็ค่อนข้างสนับสนุนเพราะรายได้อยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างสูง และดีกว่าการใช้แรงงานอาชีพอื่น”

สันธาดายังกล่าวต่อว่ากรณีจ๊อกกี้เด็กอาจมองได้หลายแง่มุม ซึ่งการแก้ปัญหาแต่ละบริบทมีการแก้ไขปัญหาที่แตกต่างกัน  ควรแก้ไขโดยเน้นผลประโยชน์ของเด็กเป็นหลัก

“ถ้าไม่พูดในแง่ของกฎหมายก็มองได้หลายแบบ  เด็กที่เป็นจ๊อกกี้ที่บ้านเขาอาจจะยากจน  จำเป็นที่เด็กต้องหาอาชีพเสริมก็ได้  หรือตัวเด็กอาจจะชื่นชอบการขี่ม้าจริงๆก็ได้ เพราะวัยเขาถ้ารู้สึกว่าตัวเองเด่นเขาอาจจะอยากทำแบบนั้น  การแก้ไขมันต้องดูเป็นแต่ละกรณีไป  เพราะต้องใช้องค์ประกอบหลายอย่างประกอบการแก้ไข แต่โดยส่วนตัวก็คิดว่าเด็กควรจะได้รับการศึกษาที่เต็มที่มาก่อนเป็นลำดับแรก”

“นอกจากนี้ยังเป็นห่วงในเรื่องของยาเสพย์ติด จากการที่ทำงานร่วมกับเด็กมา ก็พบว่าเด็กหลายคนมีการเสพย์ยาเสพติดเพราะเชื่อว่าช่วยในการควบคุมน้ำหนักและทำให้เขาไม่ง่วง เป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงว่าจ๊อกกี้เด็กเหล่านั้นอาจจะเสี่ยงกับปัญหานี้เช่นกันหากไม่มีคนดูแลพวกเขา” สันธาดากล่าวทิ้งท้าย

แก้ปัญหาโดยสถาบันครอบครัว

ตัวอย่าง ผู้ปกครองกระเตงเด็กเล็กสองคนมาซื้อตั๋วแทงม้าบริเวณสนามม้าแห่งหนึ่ง โดยมีป้ายห้ามเด็กต่ำกว่า 17 เข้าไปในบริเวณสนามม้า

ส่วนเรื่องของการเล่นพนันกับเด็ก สันธาดามีความคิดเห็นว่าเป็นเรื่องที่สถาบันเล็กๆ อย่างครอบครัวควรจะปลูกฝังในเรื่องนี้อย่างจริงจัง  เพราะถือเป็นสถาบันแรกที่เด็กต้องใกล้ชิดกับ ผู้ปกครองควรแบบอย่างที่ดี

“เด็กจำตัวอย่างผิดๆมาจากผู้ปกครอง  เพราะจะเห็นว่าพฤติกรรมที่เด็กทำนั้นไม่รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายและเห็นเป็นเรื่องปกติ เพราะได้รับการปลูกฝังมา  ความคิดแบบนี้ก็อาจทำให้เป็นปัญหาในเรื่องอื่นๆ  การแก้ไขก็ควรรวมมือกันหลายฝ่าย อย่างแรกต้องดูว่ากฎหมายมีการลงโทษที่หนักพอหรือไม่  สถานบริการเข้มงวดต่อกฎระเบียบหรือเปล่า และถ้าหากฝ่าฝืนมีการลงโทษที่จริงจังกับเรื่องนี้มากแค่ไหน  และที่สำคัญคือสังคมและครอบครัวมีผลต่อพฤติกรรมของเด็กมาก  ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีด้วย” สันธาดากล่าว

เด็กผิดที่การกระทำ  ผู้ใหญ่ผิดที่กฎหมาย

นายสิทธิธรรม พิลาบุตร นิติกร สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ได้ให้แง่มุมทางกฎหมายว่า เด็กต้องได้เรียนหนังสือ อย่างน้อยตามที่ทางรัฐกำหนดไม่เช่นนั้นจะถือว่าผิดกฎหมายตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545  ส่วนการกระทำอื่นๆอาจต้องดูตามแต่ละกรณี ซึ่งมีทางออกของปัญหาที่ไม่เหมือนกันและอยู่ที่มุมในการมองปัญหา

นายอัมรินทร์ สุทระมา อาจารย์ช่วยสอนคณะวิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคามให้มุมมองในเรื่องนี้ว่า  ในด้านกฎหมายสนามม้าควรมีความเข้มงวดกับกฎระเบียบให้มากโดยเฉพาะกับเด็ก  เพราะหากปล่อยให้เด็กเล่นการพนันทั้งๆ ที่มีกฎหมายกำหนดแต่ไม่ปฎิบัติตามก็ถือว่าผิดกฎหมาย  แต่หากนำเด็กเหล่านี้เข้ามาผู้ปกครองควรจะเป็นตัวอย่างที่ดี  แนะนำให้เด็กมองการแข่งม้าเป็นในเรื่องของกีฬามากกว่าการพนัน  และต้องได้รับการชี้แนะจากผู้ปกครอง

ห้ามเด็ก บริเวณจำหน่ายตั๋วแทงม้าของสนามม้าแห่งหนึ่ง กำลังจำหน่ายตั๋วให้กับผู้ใช้บริการ

“ผมมองว่าการแข่งม้าเป็นกีฬาชนิดหนึ่ง ที่สามารถให้เด็กเข้าชมได้ เพื่อดูความสามารถของม้าและจ๊อกกี้ และตัวเด็กเองก็สามารถฝึกตนเองได้  แต่เมื่อเด็กเล่นพนันมันก็เหมือนการถูกมอมเมา เมื่อเด็กซื้อตั๋วแล้วทายผลถูก จะเข้าใจว่าเป็นโชคลาภ เพราะเด็กไม่สามารถรับรู้หรือตัดสินใจได้ด้วยตนเอง แต่ความจริงมีการล๊อก ตำแหน่งของม้าที่จะเข้าเส้นชัยไว้เรียบร้อยแล้ว” อัมรินทร์กล่า

เมื่อผู้คุมบังเหียนเป็นเพียงแค่เด็กที่ไม่ชินเส้นทาง  ย่อมเป็นเรื่องที่ง่ายดายหากเขาจะเดินไปในทางที่ผิด  หรือแท้จริงแล้วเขาเหล่านี้ยังอายุน้อยเกินกว่าจะเป็นผู้คุมบังเหียนด้วยตัวเอง  อาจต้องรอให้เวลาเป็นผู้หล่อหลอมประสบการณ์ชีวิต  ถึงเวลานั้นเขาจะเติบโต และรู้ว่าเส้นชัยที่แท้จริงควรวิ่งไปทางไหน

เรื่อง :  นภสร ไชยคำภา

ขวัญเรียม  แก้วสุวรรณ

ภาพ : ภาวิณี เทพคำราม

มณีนุช เสียงหวาน

]]> http://news.mcmsu.net/?feed=rss2&p=1581 0 http://news.mcmsu.net/?p=1576 http://news.mcmsu.net/?p=1576#comments Sun, 18 Jul 2010 04:33:03 +0000 PoNd http://news.mcmsu.net/?p=1576 Tweet

หากย้อนวันเวลากลับไปสักสิบกว่าปีที่แล้ว ยามใดที่ฝนตกลงมา จะมีเสียงลูกคู่ที่ขานรับสายฝนพรำ ดัง อ๊บๆ.. อ๊บๆ.. ระงมไปทั่วป่าละเมาะ หนองน้ำ คลอง บึง เพื่อล่อตัวเมียให้มาผสมพันธุ์ โดยกบที่ร้องเป็นกบตัวผู้เท่านั้น เพราะมีถุงไว้เปล่งเสียง ทุกวันนี้เสียง อ๊บๆ..อ๊บๆ..ได้ค่อยๆเลือนหายไป

กบพันธุ์เต้าหู้ แม่กบพันธุ์เต้าหู้ที่นางทองซ่อน ทองทิพย์ เจ้าของศูนย์อนุรักษ์กบ บ้านหนองแวง หรือ ป ชิตี้ฟาร์ม จังหวัดมหาสารคาม เพาะเลี้ยงแบบเกษตรผสม ได้ผลดีเกินคาด

กบเป็นสัตว์เศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่งที่น่าสนใจ เนื่องจากเป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่าย เลี้ยงได้หลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่เลี้ยงปริมาณเล็กน้อยเพื่อเป็นอาหารในครัวเรือนและจำหน่ายเป็นรายได้เสริม จนถึงเลี้ยงปริมาณมากๆ เพื่อจำหน่ายเป็นรายได้หลัก เลี้ยงในบ่อดินก็ได้ ในบ่อซีเมนต์ก็ได้ หรือแม้แต่เลี้ยงในกะลาก็ยังได้ ในปัจจุบันอาชีพการเลี้ยงกบยังไม่แพร่หลายมากนัก และกบในธรรมชาติก็มีปริมาณลดลงเรื่อยๆ ในขณะที่ตลาดยังมีความต้องการสูง จึงไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องตลาดและการจำหน่าย ในบางจังหวัดก็มีการเลี้ยงเพื่อการค้าอย่างจริงจัง

ภาวะที่เกิดขึ้นในขณะนี้ ทั้งผลจากการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศที่เพิ่มสูงขึ้น ก่อให้เกิด “เชื้อราฆ่ากบ” ระบาด ทำให้กบใน ป ซิตี้ฟาร์ม ของนางทองซ่อน ทองทิพย์ ได้รับผลกระทบอย่างหนักกบตายวันละประมาณ 30ตัว เพราะสิ่งหนึ่งที่เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับการดำรงชีวิตของกบ คือ น้ำและความชื้น เพราะผิวหนังที่หยาบและเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย จึงจำเป็นต้องมีน้ำหล่อเลี้ยงให้ชุ่มชื้นเสมอ แต่หากอุณหภูมิโลกสูงขึ้น ย่อมส่งผลถึงแหล่งน้ำ การขาดแคลนน้ำ และการดำรงชีวิตก็ต้องได้รับผลเช่นเดียวกัน

จึงทำให้นางทองซ่อน ทองทิพย์ หันมาทำการเกษตรแบบผสมผสาน ในพื้นที่โดยแบ่งพื้นที่ ออกเป็น 3 แปลง โดยแปลงแรกเลี้ยงกบ แปลงที่สองปลูกข้าว และแปลงที่สามขุดบ่อเลี้ยงปลาเช่น ปลานิล ตะเพียน ปลาไน และปลาดุก และหลังจากที่กบจำศีล นางทองซ่อนจะนำกบพ่อพันธ์และแม่พันธ์มารวมกันในบ่อเดียวและปลูกพืชผักแทนส่วนที่เลี้ยงกบ ด้วยน้ำพักน้ำแรงของนางทองซ่อนและสามี เพียง 2 คน เท่านั้น

เริ่มจากการลองผิดลองถูกในการเลี้ยงกบ ครั้งแรกซื้อพ่อพันธ์แม่พันธ์มา4คู่ คู่ละ1400 โดยเป็นพันธ์ที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว ไข่เยอะ เพราะกบไข่รอบละประมาณ10000-15000ตัว ใช้เวลา3เดือนก็โตเต็มที่พร้อมขายแล้ว โดยให้หัวอาหาร1กระสอบ/สัปดาห์ และถ้ากบเล็กจะเพิ่มปลวกเป็นอาหารเสริม นางทองซ่อน จะขายกิโลกรัม ละ100-150 บาท ขึ้นอยู่กับว่าลูกค้าซื้อจำนวนมากเท่าไร

โชว์พันธุ์กบ นายประยง ทองทิพย์ เจ้าของศูนย์อนุรักษ์กบ บ้านหนองแวง หรือ ป ชิตี้ฟาร์ม จังหวัดมหาสารคาม โชว์กบพันธุ์เต้าหู้ที่เลี้ยงแบบเกษตรผสม กบกินง่ายโตเร็วแข็งแรง

และถ้าฟาร์มเกิดการแพร่ระบาดของเชื้อราก็จะแก้ปัญหาด้วยวิธีพื้นบ้าน โดยใช้หัวขมิ้นชันสด ค่อนข้างแก่ น้ำหนักประมาณ 3-5 ขีด มาบดให้ละเอียด แล้วนำไปคลุกกับอาหารเม็ด 1 กิโลกรัม ผึ่งให้แห้ง โดยจะให้กบกินเมื่อสังเกตพบว่ากบมีอาการไม่กินอาหาร และเริ่มมีอาการท้องอืด ก็จะนำอาหารสมุนไพรไปหว่านให้กบกินสัปดาห์ละครั้ง เพื่อให้กบปรับกับอาหารสมุนไพร และจะให้กบกินขมิ้นชันผสมอาหารเม็ดเพิ่มมากขึ้น หรือติดต่อกัน 3 วันหากพบว่ามีกบป่วยจำนวนน้อยลง จากนั้นก็จะให้กินต่อเนื่องสัปดาห์ละครั้ง วิธีนี้สามารถป้องกันอาการท้องอืดของกบได้ โดยมีอัตราการตายลดลงถึง 80% และกบแข็งแรงขึ้น เจริญเติบโตเร็ว โดยไม่ต้องซื้อยาปฏิชีวนะมาใช้รักษา

ผศ.ดร. ยรรยงค์ อินทร์ม่วง  เล่าว่า ไม่ใช่แค่กบเท่านั้นที่ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วจนอาจเกิดการสูญพันธุ์ แต่ยังมีพวกปาด คางคก สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกทั้งหมด ซึ่งผลที่ตามมา คือแมลงจะมากขึ้น ส่งผลให้เกษตรกรเดือดร้อน และมีผลกระทบต่องู เพราะอาหารของงูคือกบ ถ้ากบหายไปงูก็ไม่มีอาหาร และค่อยๆ หมดไปซึ่งจะมีผลกับระบบนิเวศ ห่วงโซ่อาหารโดยรวมทั้งหมด ในที่สุด มันจะกระทบรุนแรงและส่งผลมาถึงมนุษย์ด้วย

คนส่วนใหญ่คิดว่า กบ เป็นสัตว์เศรษฐกิจไม่ได้ เนื่องมาจากคนไม่กล้าเลี้ยง เพราะมีแนวความคิดว่ากบ เป็นสัตว์ที่น่ารังเกียจ คนส่วนมาก ไม่บริโภค ผู้เลี้ยงกบบางราย ขาดความรู้ความเข้าใจในธรรมชาติของกบ การเลี้ยงกบเพื่อการค้า ผู้ที่เลี้ยงจะต้องศึกษาหาความรู้อยู่เสมอจากแหล่งธรรมชาติต่างๆ เช่นหน่วยงานทางราชการ เอกสารที่เกี่ยวกับการเลี้ยงกบ หรือผู้ที่มีประสบการณ์ จากการเลี้ยงกบ ผศ.ดร. ยรรยงค์ กล่าว

การดำเนินงานของนางทองซ่อน เน้นทำการเกษตรผสมผสาน ใช้ประโยชน์ในพื้นที่จำกัดได้อย่างคุ้มค่า บนวิถีชีวิตแบบพอเพียง ทั้งเลี้ยงกบ เลี้ยงปลา  ปลูกผักปลอดสารพิษและปลูกพืชผักสมุนไพร และนี่คือแบบอย่างของ คนที่มีหัวใจรักอาชีพเกษตรกรและ ต้องการที่จะพัฒนาอาชีพทางการเกษตรของไทย  ให้มีความก้าวหน้า บนพื้นฐานของการใช้ชีวิตแบบพอเพียง

การดำรงชีวิตและทำการเกษตรแบบพออยู่พอกิน โดยไม่ใช้สารเคมี เพื่อลดต้นทุนการผลิต และลดปัญหาสิ่งแวดล้อม ทำให้นางทองซ่อน ได้รับคัดเลือกให้เป็นศูนย์อนุรักษ์กบ บ้านหนองแวง ด้วยความเป็นผู้นำและเสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวมในด้านต่างๆ โดยน้อมนำแนวพระราชดำริหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการประกอบอาชีพ นางทองซ่อน จึงเป็นที่ยอมรับของเกษตรกรข้างเคียง และเป็นแบบอย่างที่ดีของชุมชน

เรื่อง : จักรกฤช เชื้อชมสุข

ภาพ : พิทักษ์ สุพร

ภาพมันฟ้อง : นี่คืออีกหนึ่งสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุที่เพิ่มขึ้น และนิสิตที่ประพฤติผิดกฎระเบียบของมหาวิทยาลัยและผิดกฎหมายนั้นมีจำนวนที่สูงมากขึ้น และคาดว่าน่าจะสูงขึ้นไปอีกเรื่อยๆ

อบายมุขปัญหาอันดับหนึ่ง

นางสาวนิภาพร พรหมบุตร นิติกรงานวินัยนิสิต มหาวิทยาลัยมหาสารคามกล่าวว่า ปัญหาเรื่องการดื่มสุราเป็นปัญหาที่พบเห็นมากที่สุด ซึ่งส่งผลทำให้เกิดเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทและประสบอุบัติเหตุทางถนนเป็นประจำ  อีกทั้งยังมีปัญหาการเล่นการพนันโดยเฉพาะช่วงฟุตบอลโลกซึ่งทำให้เกิดปัญหาเรื่องทรัพย์สินสูญหาย  ในปีที่แล้วพบนิสิตกระทำผิดวินัย 71 กรณี ส่วนปีนี้ตั้งแต่เปิดภาคเรียนพบกรณีทำผิดวินัยเกือบ 10 กรณี  ซึ่งในปีที่ผ่านมามีนิสิตพ้นสภาพเพราะกระทำผิดวินัย 3 คน เนื่องจากเสพสารเสพติด และลักขโมย

นายทวีศักดิ์ เห็มทอง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของมหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยว่า ตนปฏิบัติหน้าที่รักษาความปลอดภัยในมหาวิทยาลัยมากว่า 6 ปี มีความใกล้ชิดกับนิสิตทุกวัน ทำให้ทราบถึงปัญหาการประพฤติผิดวินัยของนิสิต ส่วนใหญ่เป็นเรื่อง การลักขโมย ทะเลาะวิวาท ดื่มสุรา เล่นการพนัน เป็นต้น ทางมหาวิทยาลัยจึงมีนโยบายหลายด้านเพื่อที่จะแก้ไขปัญหาต่างๆให้ดีขึ้น

“ในด้านความปลอดภัย ทางมหาวิทยาลัยได้มีการตั้งกล้องวงจรปิดที่เปิดไว้ตลอด 24ชั่วโมงโดยมีเจ้าหน้าที่ฯ ตั้งจุดตรวจบริเวณรอบมหาวิทยาลัย และในช่วงเวลาตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงตีห้า เจ้าหน้าที่ฯ จะตั้งด่านตรวจบัตรประชาชนบุคคลที่เข้าออกภายในมหาวิทยาลัยในช่วงเวลานี้ หากใครไม่มีบัตรเพื่อแสดงตนก็จะจดหมายเลขทะเบียนรถไว้ เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐาน เพราะยามวิกาลจะเป็นช่วงเวลาที่ค่อนข้างอันตราย ทั้งนี้สิ่งที่ทำเพื่อเป็นการรักษาผลประโยชน์ของทางมหาวิทยาลัย บุคลากร และนิสิตเอง ทั้งในเรื่องความปลอดภัยและทรัพย์สินส่วนตัว” นายทวีศักดิ์กล่าว

นายทวีศักดิ์กล่าวต่อว่า จำนวนนิสิตที่ประพฤติผิดกฎระเบียบของมหาวิทยาลัยและผิดกฎหมายนั้นมีจำนวนที่สูงมากขึ้น และคาดว่าน่าจะสูงขึ้นไปอีกเรื่อยๆ หากไม่มีการแก้ไขปัญหาที่ถูกจุด  ตนมองว่าต้องใช้ระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดควบคู่ไปกับการปลูกฝังจริยธรรมที่ดี จึงเป็นการแก้ไขปัญหาที่ยั่งยืน

พัฒนาจิตอาสาแก้ปัญหาวินัยนิสิต

นายรุ่งโรจน์ แฉล้มไธสง นักกิจการนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่าในเรื่องของกิจกรรมจิตอาสาที่มหาวิทยาลัยจัดขึ้น เป็นกิจกรรมที่เกิดจากการความสมัครใจของบุคลากรและนิสิตในมหาวิทยาลัยเพื่อร่วมแรงแรมใจในการทำกิจกรรมพัฒนาสังคม ปลูกฝั่งให้นิสิตมีจิตสำนึกที่ดีรู้จักการเคารพกฎเกณฑ์ต่างๆเมื่อใช้ชีวิตร่วมกับคนสังคมและรู้จักการทำประโยชน์ให้กับส่วนรวม เพราะนิสิตในมหาวิทยาลัยมหาสารคามมีจำนวนมาก เมื่อคนจำนวนมากมารวมอยู่รวมกันปัญหาต่างๆก็ย่อมตามมา

“ตามยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัยในการพัฒนานิสิต มีความคาดหวังว่าการเข้าร่วมโครงการจิตอาสาจะทำให้นิสิตมีความประพฤติที่ดีขึ้น เพราะเป็นกิจกรรมที่ช่วยผ่อนคลายความเครียดจากการเรียน และทำให้นิสิตรู้สึกเป็นสุขใจเวลาได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น ทำให้ตัวเองมีสติมีสมาธิในการเรียนเพิ่มมากขึ้น และถ้าหากนิสิตมีปัญหาที่ไม่สามารถหาทางออกได้ ฝ่ายกิจการนิสิตก็มีศูนย์ฮอตไลน์คอยให้คำปรึกษา” นายรุ่งโรจน์กล่าว

นายเกื้อกูล ดวงจันทร์ทิพย์ ผู้อำนวยการกองกิจการนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่า พฤติกรรมการประพฤติผิดวินัยของนิสิตเป็นเรื่องที่มีขอบเขตจำกัด เพราะทางหน่วยงานสามารถดูแลและควบคุมปัญหาได้เฉพาะในเขตมหาวิทยาลัย  ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการไม่ให้ความร่วมมือและไม่เคารพกฎจราจร เช่น ขับรถย้อนศร ไม่สวมหมวกนิรภัย เป็นต้น หากมีการตั้งด่านตรวจจับในมหาวิทยาลัย นิสิตจะถูกตัดคะแนนความประพฤติครั้งละ 5 คะแนน และหากถูกตัดคะแนนถึง 40 คะแนน จะถูกดำเนินโทษสูงสุดคือพักการเรียน 1 ภาคเรียน เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่นิสิตคนอื่นๆ

“ในส่วนความประพฤตินอกสถานศึกษานั้น ทางมหาวิทยาลัยได้ขอความร่วมมือไปยังร้านค้า สถานบันเทิงต่างๆ เช่น ร้านเหล้า ร้านเกม หากมีบุคคลที่สวมใส่ชุดนิสิตหรือชุดนักเรียนไปใช้บริการ โดยขอให้งดบริการกับบุคคลเหล่านั้น เพราะนอกจากจะเป็นการไม่ให้เกียรติ ยังส่งผลต่อภาพลักษณ์ที่ไม่ดีต่อสถานศึกษาด้วย  นิสิตกลุ่มที่มีความประพฤติผิดวินัยของทางมหาวิทยาลัยมีเพียง 10%จากจำนวนนิสิตทั้งหมด ซึ่งทุกฝ่ายในมหาวิทยาลัยต่างก็ให้ความสำคัญและเร่งดำเนินการแก้ไขปัญหาให้ดีขึ้น” นายเกื้อกูลกล่าว

อีกทั้งยังเล็งเห็นว่านิสิตสมัยใหม่มีความเป็นจิตอาสาน้อยลง อาจารย์ผู้สอนจึงควรสอดแทรกเรื่องของจริยธรรมลงไปในการเรียนการสอน และเน้นกิจกรรมเพื่อส่วนรวมอย่างการออกค่ายอาสา หรือบำเพ็ญประโยชน์ เพื่อเสริมสร้างคุณธรรมให้แก่นิสิตด้วย” นายเกื้อกูลกล่าวทิ้งท้าย

นักจิตวิทยาแนะต้องร่วมมือกันทุกฝ่าย

นางสาวอนงค์ ปะนะทัง หัวหน้างานแนะแนวและจัดหางาน กล่าวว่า  ปัญหาของนิสิตมหาสารคามสะท้อนให้เห็นถึงสังคมในปัจจุบันที่ขาดความเป็นจิตอาสาและอ่อนแอทางจิตใจมากขึ้น

“ในมุมมองของนักจิตวิทยามองในเรื่องของครอบครัวเป็นหลัก การมีครอบครัวที่เข้มแข็ง ส่งเสริมและสอนตั้งแต่วัยเด็กจะดีกว่า  เราจะเห็นว่าผู้ปกครองบางคนแทนที่จะสอนเด็กให้แก้ปัญหาด้วยตัวเอง กลับเข้ามาปกป้องเด็ก ทำให้อ่อนแอและถูกชักจูงได้ง่ายหากถูกเพื่อนชักจูงไปในทางที่ไม่ดี   การแก้ปัญหามันต้องเชื่อมโยงกันทุกฝ่าย ตั้งแต่เด็กครอบครัว สิ่งแวดล้อมรอบๆ มหาวิทยาลัยไปจนถึงนโยบายของรัฐฯ” นางสาวอนงค์กล่าว

นางสาวอนงค์ กล่าวต่อว่า นอกจากนี้ทางออกของปัญหาคือการมีลานกิจกรรมอย่างลานกีฬา หรือชมรมอาสาให้นิสิตออกมาทำกิจกรรม และเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันในสังคม

ตำรวจหวั่นนิสิตหลงผิดขโมยของใช้หนี้พนัน

พ.ต.ท.วรวุฒิ ดีสุรกุล รองผกก.สส. สภ.กันทรวิชัยกล่าวว่า ในช่วงฟุตบอลโลกที่ผ่านมาเจ้าหน้าที่ได้มีการตรวจคุมเข้มไม่ให้มีการเล่นพนันเกิดขึ้น โดยส่งเจ้าหน้าที่ทั้งในและนอกเครื่องแบบและื่มแอลกอฮอล์เกินมาตรฐานในการขับขี่ เพราะในช่วงบอลโลกนิสิตมักดูในร้านค้าและสั่งเครื่องดื่มแเพิ่มการตรวจตรา จากปกติ 4-5 รอบต่อวัน เพิ่มเป็นวันละ 7-8 รอบ และยังคุมเข้มร้านค้าไม่ให้มีการเล่นพนันบอล  เนื่องจากทุกๆปีจะพบปัญหานิสิตติดหนี้สินจากการพนัน จนก่อเหตุขโมยทรัพย์สินเป็นประจำ ซึ่งผู้ก่อเหตุมักขโมยของใช้จำพวกรถมอเตอร์ไซค์ โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์โนตบุ๊ค   อีกทั้งคุมเข้มเรื่องการตรวจวัดแอลกอฮอล์ไม่ให้เกินมาตรฐานในการขับขี่ เพราะนิสิตมักรวมกลุ่มกันดูบอลในร้านค้า พร้อมดื่มแอลกอฮอล์  จึงอาจทำให้เป็นอันตรายต่อการขับขี่



เรื่อง : วราภรณ์  เอกวรวิทย์,นภสร  ไชยคำภา

ภาพ : ยิงศักดิ์  งามฉวีพันธุ์

ปัญหาพิพาทที่ดิน ระหว่างสถาบันการศึกษากับชาวบ้านยังไม่จบ ล่าสุดชาวบ้านหนองโนเดินหน้าทวงคืน ป่าชุมชนจาก ม.ราชภัฏสารคาม  จวกนักวิชาการตัวการโค่นต้นไม้ทำอาคาร ตัดไม้เรียบ 150 ไร่ ด้าน อ.ราชภัฎ ฯยันจะเดินหน้าทำโครงการต่อไม่หวั่นแม้ กมธ. วุฒิสภามีคำสั่งให้ยุติโครงการโดยด่วน ตร.รับลูกพร้อมดำเนินคดี

ปลูกพืช สภาพพื้นที่สาธารณะประโยชน์โคกหนองโน ที่มีบุคคลภายนอกมาบุครุกจับจองใช้พื้นที่ทำการเกษตรปลูกข้าวโพดและถั่วฝักยาวประมาณ 5 ไร่

จากกรณีที่ชาวบ้าน ต.โคกหนองโน จ.มหาสารคามจำนวนหนึ่ง นำโดยนายวชิระ  ภัคดีสุวรรณ ตัวแทนชาวบ้านหนองโน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคามได้ร้องเรียนต่อคณะกรรมาธิการตรวจสอบการทุจริตของวุฒิสภาว่า มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเข้ามาใช้ประโยชน์และบุกรุกป่าชุมชนโคกหนองโน ต.หนองโน จ.มหาสารคามโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จนนำไปสู่การลงพื้นที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงของคณะอนุกรรมาธิการตรวจสอบการทุจริตของวุฒิสภาเมื่อวันที่  10 มีนาคมที่ผ่านมา

ล่าสุด พล.ต.ต.เกริก กัลยาณมิตร ประธานคณะกรรมมาธิการตรวจสอบการทุจริตของวุฒิสภาเปิดเผยว่า  เมื่อวันที่ 18 มิ.ย.ที่ผ่านมามีการประชุมเพื่อหาข้อสรุปในกรณีดังกล่าวที่ศาลากลางจังหวัดมหาสารคาม โดยมีตัวแทนจากหน่วยงานภาครัฐ เจ้าหน้าที่ตำรวจ ชาวบ้านที่เดือดร้อน และม.ราชภัฏมหาสารคามเข้าร่วมประชุม

“ที่ประชุมมีมติให้ม.ราชภัฏฯ ยุติโครงการทั้งหมด หากม.ราชภัฎยังต้องการใช้พื้นที่ป่าดังกล่าว ต้องดำเนินการตามขั้นตอนให้เสร็จเรียบร้อยก่อน และประธานคณะกรรมมาธิการตรวจสอบการทุจริตของวุฒิสภาสั่งการให้อำเภอ อบต. ร้องทุกข์กล่าวโทษกับบุคคลที่บุกรุกพื้นที่ป่าโคกหนองโน และกำชับให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการกับผู้กระทำผิดโดยด่วน”พล.ต.ต.เกริกกล่าว

แกนนำชาวบ้านย้ำต้องม.ราชภัฎต้องยุติโครงการ
นายวชิระ  ภัคดีสุวรรณ ตัวแทนชาวบ้านหนองโน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคามเปิดเผยว่าชาวบ้านต้องการให้ม.ราชภัฎฯยุติโครงการก่อสร้างอาคารต่างๆในพื้นที่ป่าทั้งหมด และให้ออกจากพื้นที่สาธารณะประโยชน์โคกหนองโน เพราะไม่มีสิทธิ์เข้าไปใช้ประโยชน์

“ก่อนหน้านี้ชาวบ้านเข้าไปตัดฟืน หาของป่ามาประกอบอาหารตามวัฒนธรรมท้องถิ่นพื้นบ้าน กลับถูกกล่าวหาว่าเข้าไปบุกรุกตัดต้นไม้ ทั้งๆที่ต้นไม้ถูกตัดเพราะต้องการพื้นที่ว่างเปล่ามาก่อสร้างอาคารและทำโครงการต่างๆของราชภัฎ โดยที่ชาวบ้านไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง” ตัวแทนชาวบ้านหนองโนกล่าว

นายวชิระกล่าวต่อว่า ม.ราชภัฎมหาสารคามได้ลงมือตัดไม้ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2547 -2548 โดยมีการสำรวจพบว่าต้นไม้ถูกตัดเป็นวงกว้างประมาณถึง 150 ไร่ เพื่อสร้างเจดีย์พร้อมกับขอเรี่ยไรเงินบริจาคจากชาวบ้านมาสมทบทุน แต่โครงการก่อสร้างเจดีย์ดังกล่าวก็ไม่ได้เกิดขึ้น ชาวบ้านจึงเข้าฟ้องร้องดำเนินคดีกับม.ราชภัฎฯ จนกระทั่งโครงการดังกล่าวต้องยกเลิกไป

“หลังจากมีการตัดไม้ เผาป่า ชาวบ้านหนองโนต่างรวมตัวกันปลูกป่าทดแทนขึ้นจำนวน 2,000 ต้น ส่วนมากเป็นไม้ยืนต้น รวมทั้งมีการหว่านเมล็ดพันธุ์ไม้ เพื่อ ฟื้นฟูให้พื้นที่สาธารณประโยชน์หนองโนกลับมาเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์เหมือนเดิม ชาวบ้านสามารถใช้ประโยชน์ไปถึงรุ่นลูกหลานได้” ตัวแทนชาวบ้านหนองโนกล่าว

แบ่งเขต สภาพรั้วที่แบ่งเขตพื้นที่ใช้ประโยชน์จากบุคคลภายนอก ที่เข้ามาจับจองในป่าโคกหนองโน

ม.ราชภัฏพร้อมสอบวินัย ถ้าไม่หยุด
ด้านนายอวยชัย วะทา อาจารย์ประจำคณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ซึ่งได้รับมอบหมายให้สัมภาษณ์แก่ผู้สื่อข่าวแทนรองอธิการบดีม.ราชภัฎมหาสารคามเปิดเผยว่าเมื่อปีพ.ศ. 2539 ม.ราชภัฏมหาสารคามได้ดำเนินการขอใช้พื้นที่สาธารณประโยชน์โคกหนองโนเพื่อสร้างวิทยาเขตหนองโน เพื่อจัดการเรียนการสอนของคณะเกษตรศาสตร์ และเป็นพื้นที่สาธิตโครงการเศรษฐกิจพอเพียงและโครงการหมู่บ้านวัฒนธรรมของอาจารย์สุดารัตย์ ชุณหคล้าย ซึ่งจัดขึ้นเพื่อช่วยเหลือคนพิการและหาอาสาสมัครเข้ามาปลูกพืชผักในพื้นที่ดังกล่าว

“แต่หลังจากคณะอนุกรรมาธิการชุดแรกลงมาตรวจสอบพบว่า การดำเนินโครงการดังกล่าว มีการตัดไม้ทำลายป่าเป็นจำนวนมาก และได้ชี้มูลว่าการกระทำของม.ราชภัฎเข้าข่ายบุกรุกพื้นที่สาธารณะประโยชน์ ทางม.ราชภัฎจึงสั่งให้อาจารย์สุดารัตย์หยุดดำเนินโครงการทันที หากยังไม่ยุติ ก็ต้องมีการสอบวินัย และให้คณะกรรมการเข้าไปดูแลจัดการบริหารใหม่ โดยทำโครงการในลักษณะที่มีส่วนร่วมกับชุมชน เน้นให้เป็นป่าชุมชนขนาดใหญ่  มีแหล่งเรียนรู้  มีเครือข่ายกลุ่มอนุรักษ์   มีศูนย์ประสานงาน และก่อนจะดำเนินการต้องจัดเวทีประชาวิจารณ์ เพื่อให้ชาวบ้านลงมติเห็นชอบ” นายอวยชัยกล่าว

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากการตรวจสอบหลักฐานพบว่า เดิมป่าโคกหนองโนเป็นพื้นที่ป่าสาธารณประโยชน์ซึ่งได้รับการประกาศจากกระทรวงมหาดไทย จากนั้นเมื่อปี 2535 จังหวัดมหาสารคามได้ประกาศให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน เป็นพื้นที่ว่างเปล่าจัดอยู่ในกลุ่มที่ดินของสำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (สปก.)จากนั้นม.ราชภัฎมหาสารคามจึงได้เข้ามาขอใช้เพื่อเป็นพื้นที่ก่อสร้างอาคารเรียนและเป็นแหล่งเรียนรู้จัดกิจกรรมของนักศึกษา แต่ม.ราชภัฎไม่ได้ดำเนินการตามโครงการที่ได้ระบุไว้ นอกจากนั้นยังลักลอบตัดไม้ขนาดใหญ่ จำนวนกว่า 100 ต้น และมีการก่อสร้างเรือนพักเป็นโฮมสเตย์หรือโครงการหมู่บ้านวัฒนธรรมจำนวน 10 หลัง ซึ่งขัดแย้งกับโครงการที่อ้างไว้ว่าทำเพื่อคนพิการ แต่ชาวบ้านใกล้เคียงยืนยันว่าไม่พบเห็นคนพิการเข้ามาอาศัยอยู่แต่อย่างใด
สนง.ที่ดินรอมติเห็นชอบขึ้นทะเบียน
ด้านส.ต.อ.ศัจพันธ์ จันหาระ นักวิชาการชำนาญการที่ดิน สำนักงานที่ดิน จังหวัดมหาสารคามเปิดเผยว่า ในป่าโคกหนองโนมีพื้นที่มากกว่า 1, 000 ไร่ เป็นป่าสาธารณประโยชน์ที่ชาวบ้าน 5 ตำบล ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคามเข้ามาใช้ประโยชน์อยู่ก่อนที่จะมี ม.ราชภัฎเข้ามาขอใช้ประโยชน์เป็นจำนวน 1,050 ไร่

ส.ต.อ.ศัจพันธ์กล่าวต่อว่า ขณะนี้ทางสำนักงานที่ดิน จังหวัดมหาสารคามดำเนินการขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุ โดยม.ราชภัฎต้องทำประชาวิจารณ์ กับชาวบ้านให้ลงมติเห็นชอบ แล้วส่งให้ทางอำเภอเมืองมหาสารคามพิจารณาลงความเห็นในการขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุพื้นที่ป่าโคกหนองโน

“หากทางอำเภอลงมติเห็นชอบ สำนักงานที่ดินจังหวัดมหาสารคามจะจัดให้มีการประชุมคณะกำกับการใช้ที่ดินของรัฐ โดยมีนายทองทวี พิมเสน ผู้ว่าราชการจังหวัดมหาสารคามเป็นประธาน และนำมติที่ประชุมส่งเรื่องไปยังกรมที่ดินให้พิจารณา จากนั้นส่งไปที่กระทรวงมหาดไทยเพื่อประกาศให้ป่าโคกหนองโนขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ของรัฐบาลและให้มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ใช้พื้นที่ดังกล่าวให้เกิดประโยชน์สูงสุด” นักวิชาการชำนาญการที่ดินกล่าว

ทางด้านนายวีระพล สุพรรณไชมาตย์ นายอำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เปิดเผยว่าทางอำเภอมีมาตรการให้ชาวบ้านและตัวแทนจาก ม.ราชภัฎ เข้าประชุมร่วมกัน และให้ม.ราชภัฏยุติดำเนินโครงการไปก่อน ชาวบ้านต้องไม่มาบุกรุกก่อกวนม.ราชภัฎ และหาทางออกร่วมกันส่วนการฟ้องร้องเอาผิดกับบุคคลที่บุกรุกป่าขณะนี้กำลังอยู่ในช่วงดำเนินการตรวจสอบ

อาจารย์ม.ราชภัฏไม่สน ยันเดินหน้าต่อ
นางสาวสุดารัตน์  ชุณหคล้าย ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม  เปิดเผยว่า ตนได้ขอใช้พื้นที่สร้างโครงการหมู่บ้านวัฒนธรรมในพื้นที่สาธารณะประโยชน์โคกหนองโนกับทาง ม.ราชภัฏจำนวน500 ไร่ เพื่อเป็นศูนย์เรียนรู้ของคนพิการ ซึ่งเป็นการใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ชุมชน เพราะเห็นว่าพื้นที่ส่วนนี้ยังไม่ได้ทำประโยชน์อะไร ถึงแม้ที่ประชุมกรรมการคณะกรรมาธิการตรวจสอบการทุจริต ของวุฒิสภา จะมีมติสั่งให้หยุดโครงการก่อสร้างทั้งหมด แต่ตนยืนยันว่าจะดำเนินโครงการต่อไป

บ้านวัฒนธรรม ลักษณะหมู่บ้านวัฒนธรรมที่อาจารย์สุดารัตน์ ชุณหคล้าย ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามได้สร้างเป็นแหล่งเรียนรู้แก่คนพิการและชุมชนจิตอาสาในพื้นที่ป่าโคกหนองโน

“ส่วนกรณีที่มีคนอ้างว่าอาจารย์ ให้คนงานไปตัดไม้ทำลายป่า ขอยืนยันว่าไม่เคยให้คนงานไปตัดไม้ ตามคำกล่าวหา และจะดำเนินโครงการต่อไปตามแผนที่วางไว้เพื่อประโยชน์ของคนพิการและชุมชน”นางสาวสุดารัตน์กล่าว

นายลี (นามสมมุติ) ทนายความสำนักงานกฎหมายแห่งชาติเปิดเผยว่า พื้นที่สาธารณประโยชน์เป็นพื้นที่ที่ต้องทำประโยชน์ร่วมกัน หากมรภ.มหาสารคามจะเข้าไปใช้ประโยชน์ต้องดำเนินการถอนสภาพจากการเป็นพื้นที่สาธารณประโยชน์แล้วขึ้นทะเบียนต่อกระทรวงมหาดไทย แต่การที่ มรภ.เข้าไปใช้ประโยชน์โดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาตถือว่ากระทำผิดต่อกฎหมาย ต้องดำเนินรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างนั้นออกไปทั้งหมด

ตร.เผยสนง.ทรัพยากรฯ เข้าแจ้งความแล้ว

ทางด้านพ.ต.ท. เขื่อนธะนะ พนง.สบ.2  สภ.ดอนหว่าน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคามเปิดเผยว่าขณะนี้ทาง สภ.ดอนหว่านได้รับแจ้งความจากสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดมหาสารคาม ในกรณีการบุกรุกเข้าไปตัดไม้ทำลายป่าในพื้นที่ป่าโคกหนองโน ซึ่ง ขณะนี้ทางตำรวจหน่วยสืบสวนสอบสวนกำลังเร่งดำเนินการวางแผนจับกุมผู้กระทำความผิด

ความคืบหน้ากรุกพื้นที่ป่าสาธารณประโยชน์โคกหนอกไผ่ มมส.

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นอกจากม.ราชภัฎมหาสารคามจะมีกรณีพิพาทที่ดินกับชาวบ้านโคกหนองโนแล้ว ก่อนหน้านี้มหาวิทยาลัยมหาสารคามก็มีกรณีถือครองที่ดินทับซ้อนกับชาวบ้านท่าขอนยางในพื้นที่โคกหนองไผ่ 2 แห่ง แห่งแรกอยู่ข้างสถานีตำรวจบริเวณแยกบายพาสวงเวียน มีเนื้อที่ 23 ไร่ แห่งที่สองอยู่บริเวณหลังอาคารที่พักอาศัยบุคลากรมหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีเนื้อที่ 130 ไร่

ล่าสุด ผศ.ดร.ศุภชัย สมัปปิโต  อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยถึงความคืบหน้าว่า ขณะนี้สำนักงานที่ดินสาขาอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคามได้ตรวจสอบแนวเขตรอบพื้นที่ดังกล่าวแล้ว พบว่าพื้นที่ที่ยังเป็นปัญหา อยู่ในขณะนี้มีเพียง 1แห่ง คือบริเวณสี่แยกบายพาส ซึ่งสำนักงานที่ดินสาขาอำเภอกันทรวิชัยจะเป็นผู้ดำเนินการต่อในเรื่องนี้  และหลังจากข้อพิพาทจบลง ทาง มมส.จะดำเนินการขยายมหาวิทยาลัย สร้างตึก ศูนย์เรียนรู้ต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัยแต่ขณะนี้ยังไม่ได้ดำเนินโครงการแต่อย่างใดเนื่องจากพื้นที่ยังเป็นข้อพิพาทกันอยู่

ที่ดินชี้ ยึดหลักกฎหมาย
นางศุภร อาสาณรงค์ เจ้าพนักงานที่ดินสาขาอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคามเปิดเผยว่า ขณะนี้ทางสำนักงานที่ดินได้ทำการตรวจสอบแนวเขตเรียบร้อยแล้ว พบพื้นที่ที่เป็นปัญหาแห่งเดียว คือบริเวณหัวมุมบายพาสวงเวียน ซึ่งมีการออกโฉนดทับที่ดินสาธารณะ  ทำให้ต้องใช้ระยะเวลาในการตรวจสอบ เพราะต้องทำตามกระบวนการและขั้นตอนตามกฎหมาย

“พื้นที่ดังกล่าวเป็นที่สาธารณะประโยชน์ไม่มีใครสามารถเข้าครอบครองหรือเป็นเจ้าของได้ หากมีผู้เข้าไปครอบครอง ก็ต้องถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย แต่ปัญหาตอนนี้คือฝ่ายที่มมส.ร้องว่าบุกรุกมีโฉนดที่ดิน ซึ่งปกติแล้วไม่สามารถออกโฉนดที่ดินทับซ้อนพื้นที่สาธารณะได้  จึงต้องดำเนินการตรวจสอบเพื่อให้ได้มาซึ่งความถูกต้องต่อไป”เจ้าพนักงานที่ดินกล่าว

เจ้าของร้านเอกโอโซนพร้อมเดินหน้าต่อสู้

ด้านนางสาวศุภลักษณ์ วะสมบัติ เจ้าของร้านเอกโอโซน กล่าวว่า พื้นที่ดังกล่าวเป็นของตน โดยเป็นมรดกมาจากตาของตน คือ ร.ต.ต. เทียบ จักบุตร มีจำนวน 46 ไร่ แบ่งเป็น 2แปลง แปลงแรกมีโฉนดที่ดินถูกต้องแล้ว แต่แปลงที่ตนเปิด ร้านค้ามีจำนวน 23 ไร่ ยังไม่มีโฉนดที่ดิน แต่มี นส.3 เป็นเอกสารรับรองสิทธิ์ ซึ่งขณะนี้ตนกำลังดำเนินการขอออกโฉนดที่ดิน

“หากมีการฟ้องร้องก็พร้อมเดินหน้าต่อสู้เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรม  มหาวิทยาลัยมาขอใช้ทีหลัง   ขณะนี้ทางครอบครัวได้ยื่นถวายฎีกาเพื่อเรียกร้องความถูกต้อง ความจริงเรื่องนี้เคยยื่นฟ้องไปแล้ว ศาลก็ตัดสินให้เราชนะความ  จึงไม่ต้องไปดิ้นรนอะไร เพราะที่ดินตรงนี้เป็นที่ของเรามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” นางสาวศุภลักษณ์กล่าว

เรื่อง : สุวิชา ใจมีพร

ดารินทร์ ทองแต้ม

กนกวรรณ สักการี

หากกล่าวคำว่า “หมอลำ” คนรุ่นใหม่อาจจะไม่รู้จักถึงความหมายอันลึกซึ้งที่สะท้อนในด้านเอกลักษณ์ที่โดดเด่นทางวัฒนธรรมอีสานอย่างแท้จริง จนมีผู้กล่าวว่า”หมอลำ ไม่มีวันตายจากลมหายใจของคนอีสาน” ซึ่งหมอลำนั้นเป็นการแสดงวงดนตรีศิลปะพื้นบ้านอีสานที่สืบเนื่องกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษนานกว่า 20 ปี  และในปัจจุบันวงดนตรีหมอลำเริ่มจะจางหายไปจากถิ่นอีสาน แต่ยังมีผู้หญิงคนหนึ่งที่ยังคงหลงใหลในเสียงขับร้องหมอลำและศิลปะพื้นบ้านอันทรงคุณค่า

แม่สุภาพ นาวงษา ผู้สืบทอดวัฒนธรรมอีสาน

สาวน้อยเพชรบ้านแพง ผู้หญิงที่เจิดจรัสในวงการหมอลำพื้นบ้านและเป็นที่รู้จักของคนอีสาน ทำให้การใช้ชีวิตอยู่ในวงการหมอลำเป็นเวลากว่า 30 ปีประสบความสำเร็จมากมาย แต่เดิมเป็นวงหมอลำเล็กๆ มีสมาชิกทั้งหมด 20-30 คน ต่อมาเริ่มมีการพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันมีสมาชิกในวงมากถึง 300 คนที่ออกแสดงตามงานมหรศพต่างๆทั่วประเทศไทย

แม่สุภาพ นามวงษา อายุ 52 ปี ยังอนุรักษ์ศิลปะดนตรีพื้นบ้านสืบสานต่อจากบรรพบุรุษที่เป็นหมอลำมาจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน และกลายเป็นที่รู้จักของคนในตำบลบ้านแพง อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม ทำให้การจัดตั้งวงหมอลำยังเป็นการสร้างอาชีพให้เด็กในหมู่บ้าน โดยเด็กที่สนใจจะพากันมาสมัครเป็นหางเครื่องเพื่อหารายได้พิเศษ และฝึกความสามารถของตนเองด้วย

“มิตรบ้านแพง” เป็นชื่อเดิมที่เรียกกันในวงหมอลำแม่สุภาพ แต่ใครหลายๆคนได้ทักว่า “มิตร” ในภาษาอีสานแปลว่าคือความเงียบ เป็นชื่อที่ไม่ค่อยจะรุ่งเรืองนัก อาจมีปัญหาและอุปสรรคภายในวงหมอลำ เหตุนี้แม่สุภาพจึงได้เปลี่ยนคำนำหน้าของชื่อวงใหม่เป็น “เพชร” ซึ่งมีความหมายว่า แข็งแกร่ง งดงาม และความสง่าราศีแก่วง จึงเป็นที่มาของวงหมอลำ “เพชร บ้านแพง”

การเปลี่ยนชื่อใหม่ ทำให้วงหมอลำโด่งดังทั่วภาคอีสาน จนทำให้นางเอกหมอลำที่ผันตัวเองมาเป็นผู้บริหารวงหมอลำเพชรบ้านแพง แม้จะเหน็ดเหนื่อยต่อการที่ต้องคอยรับผิดชอบลูกวงกว่า 300 คน แต่นี่ก็คือความสุขและสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของแม่สุภาพ การดำเนินชีวิตได้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ กับภาระที่เพิ่มมากกว่าเดิม ต้องเพิ่มความรับผิดชอบมากขึ้น และต้องคอยวางแผนจัดเตรียมทุกอย่าง ก่อนที่จะมีการเดินทางไปแสดงในสถานที่ต่างๆ

“กว่าจะมาถึงวันนี้ แม่ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย ตอนแรกแม่เคยเป็นลูกน้องของวงคอนสาทพัฒนารำเพลิน ซึ่งเป็นวงหมอลำเล็กๆ เคยรับจ้างรำในงานต่างๆเพื่อแลกกับชื่อเสียงและค่าแรงเพียงไม่กี่บาท ก่อนจะมาเป็นที่รู้จักของผู้คนจนถึงทุกวันนี้ ต่างต้องพบเจอกับปัญหาอุปสรรคขวางกั้นเสมอ ทุกสิ่งทุกอย่างคือการเรียนรู้ การสั่งสมประสบการณ์ นี่คือแรงผลักดันที่ทำให้แม่ประสบความสำเร็จในชีวิต” แม่สุภาพกล่าว

การเดินสายแสดงหมอลำในงานต่างๆทั่วภาคอีสานของชาวคณะ นับเป็นการแสดงที่ยิ่งใหญ่และสร้างความประทับใจให้คนมานักต่อนัก ผู้คนต่างตั้งตารอการแสดง หอบลูกจูงหลานไปเฝ้าถึงหน้าเวที เพื่อหวังจะได้เห็นถึงความอลังการของฉากและนักแสดงนับร้อยชีวิต ซึ่งตอกย้ำถึงความสำเร็จของคณะหมอลำเพชรบ้านแพงได้เป็นอย่างดี

ถึงแม้ว่าวงหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพงจะได้การตอบรับที่ดี แต่เมื่อสภาพเศรษฐกิจที่ตกต่ำในยุคนี้ และทางคณะไม่มีทุนที่มากนัก ทั้งยังไม่มีผู้สนับสนุนเหมือนคณะหมอลำวงอื่นๆ บางครั้งเสร็จจากงาน แล้วสรุปค่าใช้จ่ายจะได้รับค่าจ้างถึง 150,000 บาทต่อครั้ง แต่เงินที่ได้มาก็ยังไม่พอกับค่าใช้จ่ายในวง ไม่ว่าจะเป็นค่าใช้จ่ายเรื่องเครื่องดนตรี เครื่องเสียง ค่าจ้างลูกวง ค่าชุด แม่สุภาพจึงยอมควักทุนตัวเองเพื่อที่จะเอามาใช้จ่ายในสิ่งต่างๆเหล่านี้ โดยต้องช่วยเหลือตัวเองมาตลอดเพื่อความอยู่รอดของวง และต้องยอมเป็นหนี้เพราะรักที่จะทำในอาชีพนี้

วงสาวน้อยเพชรบ้านแพงของแม่สุภาพได้เดินสายประกวดมาโดยตลอด และได้รับรางวัลมากมาย โดยเคยได้รับโล่รางวัลรองชนะเลิศในการประกวดหมอลำแห่งประเทศไทย จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี และได้รับโล่รางวัลชนะเลิศในการประกวดหมอลำที่มหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒ จาก พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี นี่ถือเป็นความภาคภูมิใจอย่างมากของแม่สุภาพ

ด้านสมาชิกในวงทุกคนต่างรักกันเหมือนพี่เหมือนน้อง เป็นเสมือนครอบครัวเดียวกัน ความสามัคคีถือเป็นเรื่องสำคัญ เมื่อทุกคนร่วมแรงร่วมใจงานแต่ละครั้งก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เป็นกำลังใจให้กันในยามท้อ คอยบอกคอยสอนในสิ่งที่ขาดตกบกพร่อง สิ่งเหล่านี้เป็นแรงผลักดันที่จะนำพวกเราทุกคนไปหนทางแห่งความสำเร็จ นี่คือสิ่งที่แม่สุภาพคอยปลูกฝั่งลูกวงทุกคน

ในอนาคตข้างหน้า แม่สุภาพแผนที่จะขยายวงให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม โดยจะมีการปรับเปลี่ยนให้มีการละเล่นหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นชุด การแสดง เพื่อเปลี่ยนไปในทางที่ดี ให้ทัดเทียมกับวงอื่นๆที่มีชื่อเสียง เพื่อทำให้เป็นที่รู้จักและโด่งดังไปทั่วประเทศ

กว่าจะมีชื่อเสียงไม่ใช่เรื่องง่าย สิ่งที่ยากยิ่งกว่า คือการรักษาชื่อเสียงนั้นไว้ให้ยืนยง และคงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คณะเพชรบ้านแพงจะยืนหยัดอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ได้ ท่ามกลางมรสุมจากสังคมยุคใหม่

ข่าว : วิญญู  สละวาสี

ภาพ : ยิ่งศักดิ์  งามฉวีพันธุ์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ศุภชัย สมัปปิโต  อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เปิดเผยว่าเนื่องจากมหาวิทยาลัยมหาสารคามมีบุคคลากรของมหาวิทยาลัยเพิ่มมากขึ้นจากเดิม 400 คน เป็น 3,000 คน แต่มหาวิทยาลัยมหาสารคามไม่มีแหล่งแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกันในระหว่างการทำงานร่วมกัน โดยจะแบ่งห้องใช้สอยออกเป็นสัดส่วน ใช้ประโยชน์ได้หลากหลายโอกาส อาทิ ห้องบริการอาหาร เครื่องดื่ม ห้องประชุมสัมมนากลุ่มใหญ่ และกลุ่มย่อย ห้องสันทนาการ หรือจัดงานเลี้ยง ห้องคาราโอเกะ และระเบียงเอนกประสงค์ที่ยื่นลงด้านสระน้ำ

เร่งดำเนินการ: บริเวณก่อสร้างสโมสรบุคลากรมหาวิทยาลัยมหาสารคามข้างสระน้ำรอบพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย กำลังดำเนินการสร้างเพื่อให้แล้วเสร็จและรองรับกิจกรรมต่างๆที่จะเกิดขึ้นภายในมหาวิทยาลัย

งบประมาณในการสร้างสโมสรบุคลากรจากเงินรายได้ปี 2552 ซึ่งใช้ประโยชน์ได้หลากหลายโอกาส คาดว่าจะแล้วเสร็จภายในปี 2553 นี้ โดยการสร้างสโมสรบุคลากรมหาวิทยาลัยมหาสารคามนั้นจะสร้างอยู่บริเวณมุมสระน้ำด้านทิศตะวันตก ข้างสระน้ำรอบพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย   โดยรอบบริเวณสระจะเทคอนกรีตสำหรับเดิน-วิ่งออกกำลังกาย หรือเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจได้ และสามารถใช้เป็นลานเอนกประสงค์จัดกิจกรรมจัดงานต่างๆ ได้ด้วย

ด้านนายสุริยะ  สอนสุระ พนักงานการศึกษามีความเห็นว่าเป็นการดีที่ทางมหาลัยได้สร้างสโมสรให้กับบุคลากรเพื่อให้เป็นแหล่งแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของกันและกัน เพราะจะทำให้การทำงานที่ของบุคลากรมีความสอดคล้องกันมากขึ้น และทำให้รู้ว่าในการทำงานในฝ่ายต่างๆมีปัญหาอะไรบ้างเพื่อความเข้าใจอันดีระหว่างสมาชิกในองค์กรและนำไปสู่การแก่ไขปัญหาต่างๆได้

“สำหรับชมบรรยากาศ ทัศนียภาพของมหาวิทยาลัย ก็เป็นสิ่งที่จัดไว้เพื่อรองรับการพักผ่อนหย่อนใจ เป็นแหล่งพบปะสังสรรค์แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ข้อมูลข่าวสาร อีกทั้งเป็นศูนย์กลางของบุคลากรในการจัดกิจกรรมส่งเสริมให้เกิดความสามัคคี ให้บริการด้านนันทนาการ สวัสดิการ การอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรม สื่อสารประชาสัมพันธ์และสนับสนุนกิจกรรมทางวิชาการ”

ด้านนางสาวธันญารัตน์  ทองอ้ม นิสิตคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มีความเห็นเกี่ยวกับการสร้างสโมสรบุคลากรว่า เป็นสิ่งที่ไม่สมควร  เพราะมหาวิทยาลัยควรจะนำงบประมาณในส่วนนี้ไปสร้างหรือซ่อมแซมสิ่งที่มีอยู่ให้ดีขึ้น  ส่วนการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของบุคลากรควรใช้สถานที่เดิมที่มีอยู่แล้วหรือปรับปรุงสถานที่ให้เหมาะแก่การประชุมต่างๆ

“การที่ทางมหาวิทยาลัยนำงบประมาณจำนวนหนึ่งมาสร้างสโมสรบุคลากรเป็นเรื่องที่เปลืองงบประมาณโดยใช่เหตุ เพราะควรจะนำเงินในส่วนนี้ไปสร้างสถานที่ ที่ยังไม่เสร็จให้เสร็จเรียบร้อย ส่วนที่ว่าจะให้สถานที่แห่งนี้เป็นแหล่งแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของบุคลากรก็ควรที่จะปรับปรุงสถานที่เดิมที่มีอยู่แล้วใช้ไปก่อน”

เรื่อง : นงนุช ทาหาร

ทิฆัมพร น้อยคำลือ

วชิราภรณ์ อยู่จันทร์

ภาพ : ยิ่งศักดิ์ งามฉวีพันธุ์

ถ้าพูดถึงมหาวิทยาลัยแล้ว หลายคนคงนึกถึงก้าวแรกของการเข้ามาเป็นนิสิต เป็นการเปลี่ยนแปลงในชีวิตที่สำคัญช่วงหนึ่ง และเป็นช่วงที่เปลี่ยนจากนักเรียนมาเป็นนักศึกษา สำหรับผู้ชายเปลี่ยนจากกางเกงขาสั้นมานุ่งกางเกงขายาว สำหรับผู้หญิงเปลี่ยนจากชุดคอซอง กระโปรงจีบรอบ มาเป็นชุดนักศึกษา  เปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตหลายๆอย่างจากที่เคยเป็น  ที่นี่ไม่มีการเข้าแถวเคารพธงชาติ ที่นี่ไม่มีคนที่จะมาถือไม้เรียวไล่ให้ไปเข้าเรียน แต่ที่นี่มีให้คือการศึกษา

สนุกสนาน : รุ่นพี่ต่างพารุ่นน้อง ร้อง เต้น และเล่นเกมต่างๆ ที่พวกพี่ๆได้เตรียมไว้ให้น้องๆ อย่างสนุกสนาน

“น้องใหม่” กับกิจกรรม “รับน้อง” ล้วนแล้วแต่เป็นของคู่กัน และมหาวิทยาลัยมหาสารคามแห่งนี้ได้มีการจัดกิจกรรมแสดงความยินดีกับน้องใหม่เช่นกัน มีเสียงกลองรัวดังทุกมุมตึกของแต่ละคณะ มีเสียงร้องเพลง รำ เต้น และทำกิจกรรมต่างๆ ที่รุ่นพี่ได้จัดเตรียมมาให้กับน้องๆ ซึ่งเป็นการต้อนรับเข้าสู่การใช้ชีวิตใหม่ของการเป็นนิสิตในรั้วมหาวิทยาลัยเหลืองเทาของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ด้านองค์การนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคามได้จัดโครงการ Freshy day and Freshy night 2010 เป็นโครงการที่ประกอบไปด้วย 2 กิจกรรมหลักๆคือ กิจกรรมลอดซุ้มประเพณีในช่วงเช้าและกิจกรรมประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัยในช่วงบ่ายถึงเย็น ในการจัดกิจกรรมครั้งนี้ขึ้นมีจุดประสงค์คือ เพื่อให้นิสิตใหม่มีความสัมพันธ์ที่ดีงามระหว่างเพื่อนร่วมรุ่น รุ่นพี่ คณาจารย์ และบุคลากรในมหาวิทยาลัย มีความรัก ความภาคภูมิใจในสถาบัน เป็นการสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ กล้าคิด กล้าทำ กล้าแสดงออก ได้ผ่อนคลายความเครียดจากการเรียน และได้เรียนรู้ทักษะการใช้ชีวิตในสังคมอุดมศึกษา

กิจกรรมลอดซุ้มประเพณีเป็นกิจกรรมที่ทางมหาลัยจัดขึ้นทุกปี เพื่อต้อนรับนิสิตใหม่และให้นิสิตใหม่เกิดการเรียนรู้ทักษะสุนทรียภาพ ทักษะบุคลิกภาพ ทักษะสัมพันธภาพ ที่สังคมให้การยอมรับ และทักษะชีวิตจำเป็นในสังคมปัจจุบันและสังคมอนาคต เป็นการสร้างพื้นที่ทางกระบวนทัศน์และต้นแบบวิธีการฝึกปฏิบัติตนของนิสิตใหม่ในการอยู่ร่วมกันในสังคมอุดมศึกษา เป็นการสืบสานปณิธานกิจกรรมประเพณีวัฒนธรรมอันดีงามของนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพื่อให้นิสิตใหม่เรียนรู้ถึงคุณค่าทางวัฒนธรรมของนิสิตมหาวิทยาลัยและท้องถิ่น

ภายในกิจกรรมการลอดซุ้มประเพณีจะมีกิจกรรมย่อยต่างๆที่รุ่นพี่สาขาและคณะต่างๆจัดขึ้นเพื่อที่จะให้น้องปี 1 มาเข้าร่วมกิจกรรม ไม่ว่าจะเป็นการลอดซุ้มคณะต่างๆ ลอดซุ้มของสาขา โดยในการลอดซุ้มแต่ละซุ้มนั้นรุ่นพี่จะแต่งตัว แต่งหน้าให้รุ่นน้องได้ตามต้องการ กิจกรรมการลอดซุ้มจึงเป็นกิจกรรมที่สนุกสนาน และเป็นกิจกรรมที่สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีให้เกิดขึ้นได้

ซุ้มรักน้อง : บริเวณหน้าซุ้มของรุ่นพี่โดยมีข้อความที่สื่อให้เห็นถึงจุดมุ่งหมายของพี่ที่มีต่อน้องอย่างชัดเจน

ด้านนายสุริยะ  สอนสุระ พนักงานการศึกษา ชี้แจงว่ากิจกรรมการรับน้องหรือกิจกรรมการลอดซุ้มประเพณีที่ทางองค์การนิสิตได้จัดขึ้นนั้น มีการประชุมกรรมการกลางกันแล้วว่าจะมีการให้เล่นสีและโคลนได้ แต่ต้องอยู่ภายในขอบเขตของความเหมาะสม และอยู่ภายใต้ความความดูแลของสถาบันนั้นๆ

“แม้ว่าทางกระทรวงศึกษาธิการจะมีนโยบายไม่ให้ใช้สีและโคลนในกิจกรรมการรับน้องออกมา แต่ทางมหาวิทยาลัยก็ได้มีการประชุมและตกลงร่วมกันว่าจะให้มีการเล่นสีและโคลนได้ แต่ต้องอยู่ภายในการดูแลของทางมหาวิทยาลัย ส่วนการรับน้องปลอดเหล้าเป็นโครงการที่ทางมหาวิทยาลัยทำมาประมาน 2-3 ปีแล้ว ซึ่งโครงการนี้เป็นโครงการของ สสส.ที่ทางมหาวิทยาลัยนำมาดำเนินการต่อ และในกิจกรรมอาจมีการถูกเนื้อต้องตัวกันบ้างแต่ต้องอยู่ภายในความเหมาะสม เช่นมีการจับมือกันเพื่อไปเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆได้” นายสุริยะกล่าว

อย่างไรก็ตามการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย ตลอด 4 ปี ของการศึกษาในระดับอุดมศึกษานั้น เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในการเรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวเรากับสังคม มหาวิทยาลัยจะเป็นเหมือนสนามทดลองย่อยๆของการใช้ชีวิตในสังคม โลกของมหาวิทยาลัยจะไม่มีกรอบตารางเวลาที่ชัดเจนเหมือนระดับประถมและมัธยมที่ได้เคยเรียนมา เมื่อเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษา กรอบของเวลาจะหายไป ที่นี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้การบริหารความสัมพันธ์กับสังคม

ข่าว : นงนุช  , ทิฆัมพร , วชิราภรณ์

ภาพ : ยิ่งศํกดิ์

จากการลงพื้นที่สำรวจของผู้สื่อข่าวพบว่าทางมหาวิทยาลัยมหาสารคามมีจำนวนนิสิตเพิ่มมากขึ้นจาก10,000 คน ปัจจุบันมีจำนวนนิสิตมากกว่า 30,000 คนจึงส่งผลให้สนามกีฬาที่มีอยู่ในมหาวิทยาลัยจำนวน 2 แห่ง โดยแห่งแรกที่ ม.ใหม่ แห่งที่สองที่ ม.เก่า ไม่เพียงพอต่อความต้องการของนิสิตในมหาวิทยาลัย จึงมีนโยบายในการพัฒนาคุณภาพชีวิตนิสิต และพัฒนาด้านกีฬาเพื่อให้นิสิตมหาลัยนั้นมีศักยภาพก้าวไปสู่ระดับชาติ เพื่อที่จะให้นิสิตมีสนามกีฬาที่มาตรฐานและสะดวกมากขึ้น

ผังใหม่ :นี่คือแบบจำลองในการสร้างศูนย์กีฬามหาวิทยาลัยมหาสารคาม โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะให้นิสิตมีสนามกีฬาที่มาตรฐาน และใช้ในการเป็นเจ้าภาพจัดกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ศุภชัย สมัปปิโต  อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่าการสร้างโครงการศูนย์กีฬาในขณะนี้ ทำการสร้างอยู่บริเวณข้างสนามฟุตบอลเดิม(เขตพื้นที่ขามเรียง) ซึ่งรายละเอียดของการสร้างสนามกีฬาชุดแรกจะสร้างสนามกีฬากลางแจ้ง มีอัฒจันทร์ 3 ชั้น รวมความจุของผู้คนได้ทั้งสิ้น 5,500 คน
โดยจุดที่สองสร้างเป็นสนามกีฬาในร่มจะเป็นห้องสำหรับฝึกซ้อมกีฬาในร่มทั้งหมด ความจุ 4,000 ที่นั่ง งบประมาณในการสร้างได้การสนับสนุนจากแผนปฏิบัติการโดยไทยเข็มแข็งและงบเงินรายได้ของมหาวิทยาลัย รวมกว่า 220 ล้านบาท ในขณะนี้อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2555 ซึ่งต่อไปในอนาคตสามารถจัดแข่งขันกีฬาที่มีมาตรฐานได้ยิ่งขึ้น นอกจากนี้ในอนาคตมหาวิทยาลัยมหาสารคามยังสามารถเป็นเจ้าภาพจัดกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยต่อไปได้อีก

นายรัตนพงษ์ นามบุดดี ครูฝึกสอนกีฬาเทควันโดและยิงปืนมหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่าการสร้างศูนย์กีฬามหาวิทยาลัยขึ้นมาใหม่นั้น เป็นเรื่องที่ดีต่อนิสิตและนักกีฬามหาวิทยาลัยเป็นอย่างมาก เพราะสนามกีฬามหาวิทยาลัยเรายังมีจำนวนไม่เพียงพอต่อจำนวนนิสิต  แต่ถึงอย่างไรก็ไม่อยากให้มีการจัดคอนเสิร์ตในโรงยิมเพราะอาจทำให้พื้นสนามเสียหาย  และกิจกรรมต่างๆที่เกิดขึ้นในโรงยิมจะส่งผลเสียต่อการฝึกซ้อมกีฬา
“ตอนนี้ในด้านกีฬามหาวิทยาลัยมหาสารคามอยู่ในลำดับที่ 57 ทั่วทุกมหาวิทยาลัย ซึ่งมหาวิทยาลัยเราอันดับตกลงมาก เพราะขาดความพร้อมและระดับของนักกีฬาเองก็มีส่วน ปัจจัยสำคัญที่ทำให้นักกีฬาไม่มีความพร้อมเท่าไรส่วนหนึ่งมาจากเวลาเรียนนิสิตไม่ตรงกันบางคนก็เรียนเสร็จ 4 ทุ่ม ทั้งๆที่การฝึกซ้อมกีฬามหาวิทยาลัยซ้อมเสร็จ 2 ทุ่มทำให้นักกีฬาไม่สามารถมาซ้อมตรงตามเวลาได้ และสถิติการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยที่ผ่านมายังไม่ดีเท่าไรส่วนหนึ่งอาจมาจากสถานที่ให้การบริการที่ยังไม่เพียงพอ” นายรัตนพงษ์กล่าว

นางสาวสุชาดา ทิคะชน นักกีฬาเทควันโดชั้นปีที่ 4 คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่าเป็นเรื่องที่ดีในการสร้างโรงยิมขึ้นมาซึ่งนักกีฬาจะได้ใช้สอยกันมากขึ้น แต่อยากให้สร้างห้องซ้อมกีฬาใต้อัฒจรรย์ที่มีขนาดใหญ่ เพราะเท่าที่ทราบมาห้องซ้อมกีฬาของแต่ละชมรมเล็กไป บางครั้งไม่เพียงพอที่จะให้นิสิตออกกำลังกาย รู้สึกอึดอัด และเพื่อที่นักกีฬาจะสะดวกในการซ้อมกีฬา
นางสาวณัฐาพร เหล่าศรี นิสิตชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬามหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่าการสร้างโรงยิมขึ้นมาเป็นเรื่องที่ดี เพราะนิสิตจะได้ออกกำลังกายและเล่นกีฬาสะดวกมากขึ้น ซึ่งเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยมหาสารคามเป็นครั้งแรกมีสิ่งใหม่ๆที่สะดุดตา โดยมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ในมหาวิทยาลัยให้น่าอยู่ขึ้นและมีการสร้างศูนย์กีฬาขึ้นมาใหม่เพื่อเป็นประโยชน์ของนิสิตในมหาวิทยาลัย

ข่าว : นางสาววชิราภรณ์ อยู่จันทร์ , นางสาวนงนุช ทาหาร , นางสาวทิฆัมพร น้อยคำลือ

ภาพ : www.web.msu.ac.th

ธกส.สารคามตั้งเป้าแก้หนี้นอกระบบพันกว่ารายให้เสร็จภายในส.ค.

เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2553 นายวีระ มาศเกษม ผู้จัดการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ สาขาจังหวัดมหาสารคาม (ธกส.) เปิดเผยว่า ตามที่รัฐบาลมีนโยบายให้ลูกหนี้ที่ค้างชำระหนี้นอกระบบวงเงินไม่เกิน 200,000 บาท มาขึ้นทะเบียนกับทางธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ ล่าสุดมีลูกหนี้มาขึ้นทะเบียนกับธนาคาร ธกส. มหาสารคามจำนวน 1,800 ราย เปลี่ยนเป็นหนี้ในระบบแล้วประมาณ 700 ราย ส่วนลูกค้าที่เหลืออยู่ระหว่างดำเนินการชำระหนี้ โดยจะให้เสร็จประมาณเดือนสิงหาคม 2553

เงินนอกระบบ : ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ สาขาจังหวัดมหาสารคาม ดำเนินโครงการตามนโยบายของรัฐบาลให้ลูกหนี้นอกระบบนำหนี้มาขึ้นทะเบียนกับทาง ธกส. เพื่อจัดให้เป็นหนี้ในระบบและเสียอัตราดอกเบี้ยต่ำโดยมีลูกค้าที่ขึ้นทะเบียนไว้จำนวน 1,800 ราย

นายวีระกล่าวต่อว่า ทาง ธกส.จะดำเนินนโยบายการขึ้นทะเบียนแก้หนี้นอกระบบต่อไปตามนโยบายของรัฐบาล และจะเปิดให้ขึ้นทะเบียนอีกครั้งในปี 2554 โดยเปิดโอกาสให้ลูกค้าที่ค้างชำระหนี้นอกระบบมาขึ้นทะเบียน ส่วนมากเป็นเกษตรกรที่ได้กู้เงินมาเป็นทุนใช้ทำการเกษตร เช่น ปลูกข้าว ปลูกพืชไร่ แต่ผลผลิตไม่เจริญเติบโตเต็มที่เนื่องจากเกิดปัญหาภัยแล้ง จึงส่งผลให้ขายสินค้าไม่ได้ราคา เกษตรกรจึงไม่มีเงินมาชำระหนี้ได้

“หากลูกค้าชำระหนี้ครบหมด ธกส.จะการอบรมให้กับลูกหนี้เกี่ยวกับการใช้จ่ายเงินเหมาะสมกับอาชีพไม่ใช้เงินเกินรายรับและได้อธิบายถึงผลเสียของการค้างชำระหนี้นอกระบบ  เพื่อไม่ให้เกิดการกู้หนี้เพิ่มอีกรอบ” นายวีระกล่าว

นางเสาร์ (นามสมมุติ) ผู้ขึ้นทะเบียนธนาคาร ธกส. เปิดเผยว่า ตนได้กู้เงินนอกระบบกับนายทุนจำนวน 20,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 10 บาทต่อเดือน เพื่อประกอบธุรกิจขายอาหารตามสั่ง ต่อมาลูกค้าลดลงจึงหยุดดำเนินกิจการชั่วคราว แต่ยังมีหนี้นอกระบบเหลืออยู่ 16,000บาท จึงไปขึ้นทะเบียนกับ ธกส. ทำให้ลูกหนี้มีทางเลือกในการชำระดอกเบี้ย

นายแหวง (นามสมมุติ) ลูกค้าอีกรายเปิดเผยว่า ตนกู้เงินมาส่งบุตรเรียนหนังสือเป็นจำนวนเงิน 30,000 บาทต้องเสียอัตราดอกเบี้ยร้อยละ15 บาทต่อเดือน และต้องส่งดอกเบี้ยทุกเดือน หากเดือนไหนไม่ส่งดอกเบี้ย นายทุนจะส่งพนักงานเร่งรัดหนี้สินมาติดตามถึงบ้าน และรู้สึกดีใจมากที่รัฐบาลมีโครงการนี้ เพราะจ่ายดอกเบี้ยลดลงและมีเวลาหาเงินมาชำระ

ข่าว : กนกวรรณ สักการี

ภาพ : ยิ่งศักดิ์  งามฉวีพันธุ์

ผช.อธิการบดีฝ่ายการเงินและการคลังมมส. โชว์รายได้จากค่าเช่าตลาดน้อยใหม่ พุ่งเดือนละ300,000บาท สั่งขยายพื้นที่ขายสินค้า หวังนำเงินพัฒนามหาวิทยาลัย

เงินใหลเข้า จำนวนเงินเดือนละ300, 000 บาท ที่มหาวิทยาลัยมหาสารคามได้รับจากการใช้เช่าพื้นที่ขายสินค้า ที่บริเวณตลาดน้อยใหม่ หลังหอกันทรวิชัย และเร่งดำเนินโครงการปรับปรุงรูปแบบตลาดให้ได้มาตฐานยิ่งขึ้น

เมื่อวันที่ 15 กรกฏาคม 2553นางพวงทิพย์ ศรีไพรวรรณ ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายการเงินและการคลัง มหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยว่า การจัดสรรพื้นที่ตลาดน้อยให้บุคคลภายนอกเช่าจะเป็นการสร้างรายได้แก่มหาวิทยาลัย สำหรับตลาดน้อยซึ่งเป็นตลาดขายอาหารในช่วงเวลา 15.30-23.00 น. มีจำนวนทั้งสิ้น 201 ล็อก ผู้ประกอบการ 195 ราย ราคาค่าเช่าพื้นที่ตั้งแต่ 900 – 2, 000 บาท ทำสัญญา 6 เดือน ต่อ1 ครั้ง ใช้วิธีจับสลากเลือกพื้นที่ โดยแบ่งโซนตามประเภทอาหารหรือสินค้า

นางพวงทิพย์กล่าวต่อว่า มหาวิทยาลัยมีรายได้จากการให้เช่าพื้นที่เฉลี่ยเดือนละ 300,000 บาท ส่วนรายได้จากตลาดน้อยเก่าที่ตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็นตลาดนัดรายได้เฉลี่ย 50, 000 บาทต่อเดือนซึ่งผู้ประกอบการจ่ายให้แก่ทางมหาวิทยาลัยโดยตรง

นางพวงทิพย์กล่าวต่อว่า ได้ประสานกับกองอาคารสถานที่มหาวิทยาลัยมหาสารคามเพื่อจัดหาพื้นที่ว่างเปล่าใน มมส.มาใช้เป็นที่ค้าขายเพิ่มรายได้ให้แก่มหาวิทยาลัย โดยวางโครงการไปที่ในวิทยาเขตในเมือง ได้เตรียมพื้นที่โรงอาหารเก่าปรับปรุงเป็นร้านกาแฟและร้านค้าสวัสดิการ โดยโครงการดังกล่าวจะดำเนินการให้เสร็จในปีงบประมาณ 2553

“รายได้จากการให้เช่าพื้นที่นำมาพัฒนามหาวิทยาลัย ปรับปรุงภูมิทัศน์และสิ่งแวดล้อมบริเวณรอบมหาวิทยาลัยให้ดีขึ้น และสร้างร้านค้า อาหาร เครื่องดื่มเพิ่มเติมตามโครงการที่วางไว้เพื่อให้บุคลากรใช้บริการได้สะดวก นอกจากนี้ยังได้เปิดร้านฟู๊ด คอฟฟี่ แอนด์ เบเกอรี่เพื่อสุขภาพ ข้างอาคารพลาซ่าเปิดโอกาสให้นิสิตไปสมัครงานขายเบเกอรี่หารายได้พิเศษช่วงเวลาว่าง ” ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายการเงินและการคลังกล่าว

“ตอนนี้ได้วางแผนโครงการพัฒนาตลาดน้อยจะสร้างหลังคา จัดภูมิทัศน์ ตั้งศูนย์ประชาสัมพันธ์ สร้างห้องน้ำจำนวน12 ห้อง แบ่งเป็นห้องน้ำหญิง 6 ห้อง ห้องน้ำชาย 6 ห้อง และจะจัดทำที่ล้างภาชนะ ท่อระบายน้ำ เพื่อปรับปรุงพื้นที่ขายสินค้าให้ได้มาตรฐานโดยจะทำโครงการให้เสร็จภายในปี 2553 นี้” ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายการเงินและการคลังกล่าว

นางสาวธิดารัตน์  สมดี อาจารย์คณะสาธารณะสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยว่า  เจ้าหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพอาหารของคณะ ได้ไปตรวจคุณภาพอาหารกับผู้ประกอบการที่ตลาดน้อยปีละ 1 ครั้ง ล่าสุดได้ตรวจสอบเมื่อปี 2552 ผลตรวจประมาณ 80%ได้มาตรฐาน ส่วนร้านค้าที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์ทางเจ้าหน้าที่ได้สั่งให้ปรับปรุงคุณภาพอาหาร เพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภค โดยหลักเกณฑ์ในการตรวจจะวัดจากความสะอาดของอาหาร ภาชนะและพื้นที่ขาย ส่วนในปี 2553 จะตรวจประมาณเดือนธันวาคมนี้

อาจารย์คณะสาธารณะสุขศาสตร์กล่าวต่อว่า ผู้ประกอบการที่เข้ามาจำหน่ายสินค้าภายในมหาวิทยาลัยมหาสารคามต้องให้ความสำคัญด้านความสะอาดและปลอดภัย ร้านค้าทุกร้านต้องได้รับการตรวจสอบอาหารจากคณะกรรมการตรวจสอบคุณภาพอาหารด้านสุขาภิบาลอาหาร เพื่อความปลอดภัยของลูกค้าที่ใช้บริการ

นางสงวน  ไชยผง  ผู้ประกอบการร้านขายร้านส้มตำแม่ติ๋ม เปิดเผยว่า กำไรจากการขายเฉลี่ยวันละ300-400 บาท จ่ายค่าเช่าพื้นที่ให้สำนักงานพื้นที่มมส.จำนวน1, 500 บาทต่อเดือน การขายอาหารต้องให้ความสำคัญด้านความสะอาดปลอดภัยแก่ผู้บริโภค ร้านของตนได้ผ่านการตรวจมาตรฐานด้านความสะอาดคุณภาพอาหารจากคณะกรรมการตรวจสอบคุณภาพอาหารด้านสุขาภิบาลอาหารและได้รับธงเหลืองมหาวิทยาลัยมหาสารคามรองรับความปลอดภัยและความสะอาดของอาหาร

“อยากให้ทางมหาวิทยาลัยมหาสารคามสร้างห้องน้ำและจัดพื้นที่ขายอาหารสลับร้านเพื่อให้ลูกค้าที่มาจับจ่ายสินค้ามีโอกาสได้เลือกหลากหลาย และไม่ต้องจัดเป็นโซนสินค้าเนื่องจากจัดเป็นโซนแล้ว ลูกค้าไม่ค่อยเดินทั่วบริเวณตลาดน้อย” นางสงวนกล่าว

นายภูมินทร์  เหล่าพิเดช ผู้ประกอบการร้านขายรังผึ้งพีเจฟรุ๊ตเปิดเผยว่า  กำไรที่ได้รับจากการประกอบกิจการในตลาดน้อยซึ่งหักค่าวัตถุดิบออกแล้วเฉลี่ยได้วันละ 300-400 บาท ถือว่าเพียงพอต่อการใช้และได้จ่ายให้ทางสำนักงานพื้นที่มหาวิทยาลัยมหาสารคามจำนวน3, 100 บาทต่อเดือน

นายภูมินทร์กล่าวต่อว่า ร้านตนได้ผ่านการตรวจสอบคุณภาพอาหารคณะกรรมการตรวจสอบคุณภาพอาหารด้านสุขาภิบาลอาหารมมส. ซึ่งคุณภาพอาหารผ่านเกณฑ์ และได้รับธงเหลืองมหาวิทยาลัยมหาสารคามรองรับความปลอดภัยและความสะอาดของอาหาร

ด้านราคาจะไม่มีการปรับขึ้นขายสินค้าเท่าเดิมคือชิ้นละ 10 บาท แต่จะปรับขนาด ให้เล็กลง เพราะวัตถุดิบที่ใช้ประกอบอาหารมีราคาแพงและเพื่อความอยู่รอดของร้าน

“อยากให้ทางสำนักงานพื้นที่ มมส.จัดเจ้าหน้าที่มาตรวจความสะอาด ในบริเวณตลาดด้วยเพื่อสร้างความเป็นระเบียบของสถานที่บริการ ส่วนโต๊ะนั่งรับประทานอาหารขณะนี้มีปริมาณไม่เพียงพอ และโต๊ะนั้งรับประทานอาหารยังใกล้กับถังขยะมาก ควรจัดให้อยู่ห่างออกไปประมาณ 100 เมตร และแยกโซนรับประทานอาหารให้เป็นระเบียบ เพิ่มโต๊ะนั้งอีกประมาณ 50 โต๊ะ เพื่อความสะดวกของลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ” ผู้ประกอบการร้านขายรังผึ้งพีเจฟรุ๊ต

นางสาวศศพร  กันอยู่ นิสิตชั้นปีที่ 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหารคามเปิดเผยว่า อยากให้ผู้ประกอบการขายอาหารที่ตลาดน้อยเพิ่มความสะอาด ทั้ง สถานที่ ภาชนะ วัตถุดับที่นำมาปรุงอาหาร บางร้านมีกลิ่นคาวเนื่องจากล้างภาชนะไม่สะอาด และอยากให้ทางมหาวิทยาลัยได้มาตรวจสอบคุณภาพอาหารของผู้ประกอบการทุกสัปดาห์หากร้านไหนตรวจไม่ผ่านก็อาจจะให้หยุดขาย เพื่อสร้างความปลอดภัยให้ลูกค้าที่เข้าใช้บริการ

นางเสาร์  หอมสุดทรา ชาวบ้านหนองคูบอล ต.เสือโคก อ.จตุพักตรพิมาร จ.ร้อยเอ็ดเปิดเผยว่า ตนมีโอกาสได้มาใช้บริการสินค้าที่ตลาดน้อยหลายครั้ง เนื่องจากมาเยี่ยมบุตรชายที่เรียนอยู่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มมส.และได้เห็นผู้ประกอบการที่ขายสินค้าบางร้านมีราคาแพง เช่น อาหารตามสั่งจานละ 30-40 บาทควรปรับลดราคาเพราะนิสิต นักศึกษา ก็ยังขอค่าเล่าเรียนจากผู้ปกครอง

นางเสาร์กล่าวต่อว่า เชื่อว่าผู้ปกครองหลายคนอยากให้บุตรหลานที่มาเรียนใช้จ่ายค่าครองชีพอย่างประหยัดเพราะเงินเป็นสิ่งที่หายาก ส่วนพื้นที่ขายอาจจะเพิ่มเติมในด้านความสะอาด มีถังขยะและจัดภูมิทัศน์รอบตลาดให้สวยงาม

ข่าว : กนกวรรณ  สักการี

ภาพ : http://www.tpa.or.th/jsociety/Bpic/ContentImg2514.jpg

นักวิชาการคลังคาดการณ์ เศรษฐกิจจังหวัดมหาสารคามปี 2553 ขยายตัวเพิ่ม 3-4%

คาดการณ์ : นางวิชิตา เลิศพุทธิพงศ์พร หัวหน้ากลุ่มบริหารการคลังและเศรษฐกิจ สำนักงานคลัง จังหวัดมหาสารคาม กำลังให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับภาพรวมของเศรษฐกิจจังหวัดมหาสารคาม และคาดการณ์ว่า ปี2553 เศรษฐกิจจะโตขึ้นประมาณ 3-4 % แน่นอน

เมื่อวันที่ 14 กรกฏาคม 2553นางวิชิตา  เลิศพุทธิพงศ์พร  หัวหน้ากลุ่มบริหารการคลังและเศรษฐกิจ สำนักงานคลังจังหวัดมหาสารคาม เปิดเผยว่า เศรษฐกิจของจังหวัดมหาสารคามปี 2553 มีการขยายตัวเพิ่มขึ้น 3-4%  ส่วนมากขึ้นอยู่กับภาคบริการร้อยละ 67.86  ภาคเกษตรกรรมร้อยละ 17.96 และภาคอุตสาหกรรมร้อยละ 14.18 ซึ่งเป็นตัวหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของจังหวัด  เมื่อพิจารณาถึงสาขาการผลิตพบว่าสาขาการขายส่งขายปลีกมีสัดส่วนสูงสุดร้อยละ 23.08  รองลงมาคือสาขาสาขาการเกษตรมีสัดส่วนร้อยละ 17.30 และสาขาการศึกษา มีสัดส่วนร้อยละ 16.48 เศรษฐกิจโดยรวมของจังหวัดมหาสารคาม    ยังคงขยายตัวเมื่อเทียบกับปี2552

นางวิชิตากล่าวต่อว่า ภาคการเกษตรมูลค่าของสินค้าเกษตรเพิ่มขึ้นเนื่องจากราคาสินค้าที่สำคัญ ได้แก่  ข้าวเปลือกเหนียวนาปี  อ้อยโรงงาน  และมันสำปะหลังมีราคาสูงขึ้น  ภาคอุตสาหกรรมปริมาณการใช้ไฟฟ้าในภาคอุตสาหกรรมโดยรวมขยายตัวร้อยละ 11.83  เป็นผลมาจากกิจการขนาดกลางและขนาดเล็กมีการใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นร้อยละ  23.21  และ  13.48  ตามลำดับ  ในขณะที่กิจการขนาดใหญ่มีปริมาณการใช้ไฟฟ้าลดลงร้อยละ  2.22

“การบริโภคของภาคเอกชนโดยรวมขยายตัวต่อเนื่อง  เมื่อพิจารณาจากปริมาณการจดทะเบียนรถยนต์นั่ง  รถจักรยานยนต์  ยอดการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม การลงทุนภาคเอกชน เช่น มีการขออนุมัติก่อสร้างเพิ่มขึ้นร้อยละ70.76 เป็นผลมาจากกการขออนุญาตก่อสร้างเพื่อการพาณิชย์ ส่วนใหญ่เป็นการก่อสร้างหอพักในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคามและเทศบาลตำบลท่าขอนยาง” หัวหน้ากลุ่มบริหารการคลังและเศรษฐกิจกล่าว

นางวิชิตากล่าวต่อว่า ด้านการเงินปริมาณเงินฝากขยายตัวร้อยละ 14.06 โดยเงินฝากธนาคารออมสินขยายตัวร้อยละ 26.66  และเงินฝาก ธ.ก.ส.ขยายตัวร้อยละ 22.74  สำหรับปริมาณสินเชื่อขยายตัวร้อยละ 20.29 โดยสินเชื่อธนาคารออมสินขยายตัวสูงถึงร้อยละ 58.85 และสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ขยายตัวร้อยละ17.10

“เสถียรภาพทางเศรษฐกิจจำนวนผู้ว่างงานที่ขึ้นทะเบียนกับกรมการจัดหางาน ลดลงจาก 881 คนเป็น 531 คน สอดคล้องกับจำนวนผู้ได้รับการบรรจุงานที่เพิ่มขึ้น คือเพิ่มจาก 23 คนเป็น 243 คนส่วนใหญ่บรรจุงานตำแหน่งผู้ปฏิบัติงานในโรงงานอุตสาหกรรม  ส่วนอัตราเงินเฟ้อในเดือนกรกฎาคม 2553 ปรับตัวสูงขึ้นเท่ากับร้อยละ 4.80 สาเหตุสำคัญมาจากการสูงขึ้นของราคาข้าว   เนื้อสัตว์   น้ำมันเชื้อเพลิง   ค่าน้ำประปา   วัสดุก่อสร้าง   ค่ายาและเวชภัณฑ์   รวมถึงผลิตภัณฑ์ยาสูบและเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์”หัวหน้ากลุ่มบริหารการคลังและเศรษฐกิจกล่าว

นางสาวนันฑิยา  ภาภิรมณ์ ผู้ประกอบการร้านนันฑิยามาร์ท หลังหอพักอาจารย์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยว่า ตนได้เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2547 มียอดขายเพิ่มขึ้นมาตลอดจนกระทั่งปี 2550 เป็นต้นมามีการสร้างหอพักเพิ่ม ผู้ประกอบการเปิดร้านค้าเพิ่มขึ้นทุกปีลูกค้ามีทางเลือกเข้าใช้บริการส่งผลให้ยอดจำหน่ายลดลงประมาณ 50%

“อนาคตคาดว่าจะมีร้านค้าเกิดขึ้นเหมือนดอกเห็ด เพราะมหาวิทยาลัยมหาสารคามเจริญขึ้นเรื่อยๆคาดว่าจะมีการสร้างหอพักอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่ตามมาคือนิสิต นักศึกษาและร้านค้าจะเพิ่มมากขึ้นอย่างแน่นอน” ผู้ประกอบการร้านนันฑิยามาร์ทกล่าว

ข่าวและภาพ

นางสาวกนกวรรณ  สักการี

เสียงเห่าร้องเกรียวกราวด้วยความดีใจของบรรดาสุนัขไม่มีเจ้าของนับสิบกว่าตัวที่อยู่ในบริเวณตลาดน้อย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม รวมถึงหางที่โบกสะบัดสุดแรง ยามที่มองเห็นสตรีร่างเล็กเดินมาพร้อมถุงอาหารเม็ดสำเร็จรูป ไม่เพียงแต่เป็นภาพที่สร้างความประทับใจให้แก่ผู้คนยามพบเห็นเท่านั้น

ในอีกด้านหนึ่งภาพดังกล่าวยังสะท้อนว่าปริมาณเพื่อนสี่ขาที่ปราศจากเจ้าของกำลังจะกลายเป็นปัญหาที่ต้องการการแก้ไขและร่วมมือร่วมใจจากหลายฝ่ายมากกว่าน้ำใจเมตตาของคนเพียงไม่กี่คน

นางเนื้อทิพย์ ดำรงค์ไชย อาจารย์ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยกับเราหลังจากดูแลให้สุนัขทุกตัวกินอาหารเรียบร้อยแล้วว่า จำนวนหมาไม่มีเจ้าของในม. มีมากกว่าแมวไม่มีเจ้าของ บางตัวมาพร้อมคนงานก่อสร้าง ซึ่งเมื่อทำงานเสร็จเรียบร้อยก็รื้อไซต์งานจากไป ทิ้งหมาไว้เบื้องหลัง บางตัวก็มาจากนิสิตที่ซื้อมาเลี้ยง เมื่อไม่ต้องการรับผิดชอบก็นำมาทิ้งให้พ้นตัว

“บางคนชอบเลี้ยงสัตว์ตัวเล็กๆเท่านั้น  พอโตขึ้นหมดความน่ารัก หรือปล่อยให้มีลูก พอเลี้ยงไม่ได้ก็นำมาปล่อย หรือบางคนแอบเลี้ยงโดยพ่อแม่ไม่รู้ พอเรียนจบต้องกลับบ้านก็เอาหมามาปล่อย ในม. บ้างปล่อยวัดบ้าง บางคนที่เป็นแฟนกัน ขณะรักกันก็ซื้อหมามาสมมติเป็นลูก พอเลิกกับแฟน ก็เอาพยานความรักไปปล่อย เพราะทนไม่ได้เมื่อเห็นหน้าหมา  จำนวนหมาแมวในมอจึงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพราะความที่คนเลี้ยงสัตว์ขาดความรับผิดชอบ ซื้อชีวิตเขามา โดยไม่ได้คิดถึงอนาคตข้างหน้าว่าจะรับผิดชอบชีวิตชีวิตหนึ่งได้มากเพียงใด” นางเนื้อทิพย์กล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้ปริมาณหมาแมวจรจัดในม. เพิ่มขึ้น

ทุกวันนี้อาจารย์ไม่เพียงแต่นำอาหารมาเลี้ยงหมาบริเวณตลาดน้อยเท่านั้น แต่ยังพยายามช่วยเหลือแมวไม่มีเจ้าของ ซึ่งแม้จะมีจำนวนน้อยกว่าสุนัข ทว่าความที่แมวตั้งท้องได้ตลอดปี และออกลูกครั้งละหลายๆตัว จึงเกรงว่าจำนวนแมวไม่มีเจ้าของจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ตอนนี้พระที่วัดป่ากู่แก้ว ท่านอนุญาตให้สร้างกรงไว้พักแมวจรจัดที่ไปจับมาจากในม. โดยกรงนี้เปรียบเหมือนบ้านพักชั่วคราวของแมวจรจัดที่รอการรักษา ฉีดวัคซีน หรือรอให้แมวท้องแก่คลอดลูก พอลูกโต อดนมได้ ก็จะเอาแมวไปหาบ้าน หาคนรับเลี้ยงเพื่อให้ชีวิตพวกเค้ามีความสุขสบายขึ้น” อาจารย์ภาควิชาเคมีเล่า

อาจารย์ภาควิชาเคมีเล่าต่อว่า ไม่ได้มีอาจารย์คนเดียวเท่านั้นที่ต้องการให้เพื่อนสี่ขาในมหาวิทยาลัยมีชีวิตที่ดีขึ้น  หากยังมีเพื่อนอาจารย์อีกหลายคนที่มอบน้ำใจให้แก่สัตว์เหล่านี้โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน

“ หมาแมวเป็นหนึ่งชีวิตที่มีความรู้สึกหนาว ร้อน เมื่อมนุษย์คิดที่จะเลี้ยงดูเขา ควรดูแลให้ดีที่สุด ไม่ควรนำมาปล่อยให้เป็นภาระและเกิดปัญหาแก่สังคม   นิสิตไม่ควรไม่ควรเลี้ยงหมาหรือแมวอย่างยิ่งเพราะตอนนี้ยังขอเงินพ่อแม่มาใช้จ่าย ยังไม่มีเงินเดือนเป็นของตัวเอง อีกทั้งพื้นที่ในการเลี้ยงดูยังจำกัด เพราะต้องเลี้ยงในหอพัก  เท่ากับเป็นการกักขังชีวิตหนึ่งไม่ให้มีอิสระ หมาแมวจำพวกนี้เพิ่มขึ้นทุกวัน เพราะจิตสำนึกของคนทุกคนมีไม่เท่ากัน หากคนทุกคนมีจิตสำนึก คำนึงถึงผลที่ตามมา คงไม่เกิดปัญหานี้ในสังคม” อาจารย์ภาควิชาเคมีกล่าวทิ้งท้าย

ทางด้านนายวาที คงบรรทัด อาจารย์คณะสัตวแพทย์ศาสตร์และสัตวศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามเปิดเผยว่าทางคณะสัตวแพทย์ศาสตร์และสัตวศาสตร์มีการให้การบริการด้านการทำหมันและรักษาโรคให้หากมีผู้นำมาขอรับบริการ ส่วนตัวคิดว่าปัญหาดังกล่าวแก้ไขได้ยากถ้าหากยังมีผู้นำสุนัขและแมวมาปล่อยทุกวัน

“การนำหมาแมวมาปล่อยเป็นการกระทำที่ผิดจรรยาบรรณการเลี้ยงสัตว์ ผู้ที่เลี้ยงสัตว์ควรดูแลเอาใจใส่สัตว์เลี้ยงของตน มิใช่ปล่อยปละละเลยเพราะเขาคือชีวิตหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิสิตนักศึกษาที่ใช้คติว่า Love me Love my dog แล้วนำหมาแมวมาเลี้ยงแทนลูก พอเลิกลาแล้วหมาแมวที่เลี้ยงไว้กลายเป็นผู้รับกรรม เพราะถูกนำไปปล่อยทิ้ง ควรเลิกค่านิยมผิดๆแบบนี้” นายวาทีกล่าว

ส่วนผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายการเงินและการคลัง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พวงทิพย์  ศรีไพรวรรณ  กล่าวว่าตนจะนำเสนอเรื่องการหาแนวทางแก้ไขปัญหาสุนัขและแมวจรในมหาวิทยาลัยเข้าสู่การประชุมจัดการความรู้ระหว่างผู้บริหารกับบุคลากรสนับสนุนเพื่อพัฒนากิจการของมหาวิทยาลัย เพราะต้องได้รับความร่วมมือจากทางมหาวิทยาลัยเพื่อร่วมกันแก้ไขต่อไป

“การจัดตั้งโครงการชมรมคนรักสัตว์ โดยให้นิสิตที่รักสัตว์มารวมตัวกันสร้างสรรค์ความดีนำสัตว์จรจัดมาเลี้ยง และเปิดโอกาสให้คนทั่วไปนำอาหาร หรือนำเงินมาบริจาคเพื่อช่วยเหลือและสร้างชีวิตใหม่ให้กับสัตว์ก็เป็นอีกหนึ่งโครงการที่ช่วยเหลือพวกเขาได้” ผู้ช่วยอธิการบดีฯ แนะนำ

ด้านพระธัมะเตโช ตัวแทนเจ้าอาวาสวัดป่ากู่แก้ว ตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคามเปิดเผยว่า มีนิสิตนักศึกษาเอาแมวและสุนัขมาฝากไว้ที่วัดชั่วคราวโดยอ้างว่าตนจะกลับบ้าน แต่กลับไม่มารับสัตว์กลับไป ทำให้วัดต้องรับภาระแทน เคราะห์ดีที่ญาติโยมนำอาหารมาทำบุญที่วัดมากพอจะเจือจานสัตว์เหล่านี้ได้

“การเลี้ยงสัตว์ไม่ผิดหลักธรรม แต่หากเลี้ยงเขาไม่ดีและทอดทิ้งเขา จะมีบาปแบบที่เรียกกันว่าทำบุญเบียดเบียนตัวเอง คนที่นิยมซื้อสัตว์มาเลี้ยง ต้องเลี้ยงและรับผิดชอบให้ตลอด  อยากฝากถึงคนที่นำสัตว์มาปล่อยทิ้งว่า  แม้เขาจะเป็นสัตว์เดรัจฉาน แต่ก็มีชีวิต การปล่อยทิ้งชีวิตถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่สมควรทำ  ”พระธัมะเตโชกล่าว

เรื่องหมาแมวจรในมหาวิทยาลัยจึงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย และไม่ใช่ความผิดของพวกเขาที่ต้องกลายเป็นสัตว์ไร้บ้าน ต้องเร่ร่อนหาเศษอาหารประทังชีวิต ไม่มีหลังคาให้หลบแดดฝน เจ็บไข้ได้ป่วยก็หมดสิทธิ์ได้รับการรักษา ฉะนั้นการมีจิตสำนึก มีความรักคู่ความรับผิดชอบ จึงเป็นคำตอบตรงจุดที่สุดในการแก้ไขปัญหานี้ “ถ้าไม่พร้อม อย่าเลี้ยง”

เรื่อง : สุวิชา ใจมีพร

กนกวรรณ สักการี

ดารินทร์ ทองแต้ม

ภาพ : มณีนุชเสียงหวาน

ต้านเหมืองโปรแตช:กลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอุดรธานีได้ให้ข้อมูลแก่ชาวบ้านเหล่าอีหมัน อ.นาเชือก จ.มหาสารคาม เกี่ยวกับผลกระทบจากการสร้างเหมืองแร่โปรแตชที่กำลังจะเกิดขึ้นในพื้นที่ชุมชนกว่า 20,000 ไร่

ชาวนาเชือกเตรียมประท้วง หากขุดเจาะแร่โปแตช สาธารสุขเตือนสารโปแตชอันตราย หัวหน้าสิ่งแวดล้อมบอกมีผลกระทบระยะยาว

เมื่อวันที่16 กรกฤาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ได้มีกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมจังหวัดอุดรธานีได้ลงพื้นที่ให้ข้อมูลแก่ชาวบ้านเหล่าในตำบลหนองเม็กและตำบลปอพาน ที่มีนายทุนจากบริษัท ไทยสารคาม อะโกร โปแตช จำกัด ยืนขออาชญาบัตรพิเศษเพื่อสำรวจแร่โปแตชในพื้นที่ตำบลหนองเม็กและตำบลปอพาน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม จำนวน2 แปลง มีเนื้อที่กว่า 2 หมื่นไร่ ทำให้ชาวบ้านทั้งสองตำบลดังกล่าวต้องลุกขึ้นต่อสู้เพื่อคัดค้านการเปิดกิจการเหมืองแร่โปแตช

นางอุไร แต่งชัยภูมิ ชาวบ้านบ้านเหล่าอีหมัน ตำบลหนองเม็ก อ.นาเชือก จ.มหาสารคามกล่าวว่า  หากมีการสร้างเหมืองแร่โปแตชขึ้น ตนและชาวบ้านในพื้นที่ตำบลหนองเม็กและตำบลปอพานก็พร้อมต่อสู้จนถึงที่สุด เพราะชาวบ้านได้เรียนรู้ผลกระทบในจังหวัดอุดรธานีที่ทางกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอุดรได้มาให้ความรุ้  ไม่ว่าจะเป็น ผลกระทบต่อทางสิ่งแวดล้อม เช่นมลพิษทางอากาศ ด้านเกษตรกรรม และทางด้านหน้าดินที่อาจมีการทรุดตัวได้ เมื่อชาวบ้านทุกคนที่ได้เรียนรู้ผลกระทบที่จะตามมาต่างก็พร้อมที่จะคัดค้าน กิจการเหมืองแร่โปแตชอย่างสุดความสามารถ

นายเฉลิมวุฒิ ลาดเหลา นายก อบต .หนองเม็ก อ.นาเชือก จ.มหาสารคาม กล่าวว่า จากการที่มีหน่วยงานเข้ามาสำรวจเหมืองแร่โปแตชในพื้นที่ตำบลหนองเม็กก็ไม่ใช่ว่าจะสามารถเข้ามาสร้างเป็นเหมืองแร่ได้โดยที่คนในชุมชนไม่เห็นด้วย เพราะไม่ใช่แต่ชาวบ้านในชุมชนเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ แต่อาจเป็นชุมชนรอบข้างด้วยเช่นกัน เพราะฝุ่นเกลือและโปแตชสามารถปลิวไปตกในบริเวณรอบๆได้ตามทิศทางลม ถ้าปลิวไปตกในพื้นที่ไร่นาของชาวบ้าน ก็จะทำให้ข้าวของชาวบ้านแห้งตายได้  และจากที่ตนนั้นเป็นผู้นำชุมชนก็จะเป็นแกนนำในการต่อต้านการเปิดกิจการเหมืองแร่โปแตช ซึ่งวันไหนที่มีการขุดเจาะตนและชาวบ้านก็จะทำการประท้วง ขับไล่ และเข้าไปยืนเรื่องคัดค้านต่อผู้ว่าเพื่อไม่ยอมรับการเปิดกิจการดังกล่าว

นายสายยนต์ สีหาบัว หัวหน้าทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดมหาสารคาม กล่าวว่า แร่โปแตชอยู่ในชั้นสุดท้ายของเกลือ ภาคอีสานมีชั้นหินเกลืออยู่ใต้ดิน ซึ่งโปแตชจะอยู่ล่างสุดของหินเกลือ  ถ้าเอาโปแตชขึ้นมาใช้ต้องเอาเกลือขึ้นก่อน เพื่อจะได้แร่โปแตชขึ้นมา ในชั้นสุดท้าย ปัญหาที่จะเอาโปแตชขึ้นมานั้นต้องเอาปริมาณเกลือขึ้นมาจำนวนมาก เมื่อเอาเกลือจำนวนมากขึ้นมากรองไว้ ก็ต้องใช้เวลาการกรองเป็นเวลาหลายปี แล้วถ้าขณะที่กรองเกลือไว้ฝนตกมันก็จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อชาวบ้านที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

นายสายยนต์กล่าวต่อว่า ถ้ามีการขุดเหมืองแร่โปแตชในพื้นที่อำเภอนาเชือกก็จะเป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อการทำการเกษตรของชาวบ้าน ซึ่งการทำเหมืองแร่จะต้องขุดดินลงไปแล้วสร้างโพรงไว้ใต้ดิน  ซึ่งอาจจะทำให้หน้าดินทรุดตัวได้ถือเป็นปัญหาใหญ่ที่ตามมา และปัจจุบันนี้ไม่ว่าจะสร้างเหมืองอุตสาหกรรมในพื้นที่ชุมชนก็ต้องฟังเสียงจากประชาชนทุกครั้ง เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาความขัดแย้งระหว่างนายทุนและชาวบ้านตามมา อย่างจังหวัดอุดรธานี

นางเยาวลักษณ์ บูระวัฒน์ นักวิชาการสาธารณสุขชำนาญการจังหวัดมหาสารคามกล่าวว่าหากมีเหมืองแร่โปแตชเข้ามาก่อสร้างในพื้นที่ชุมชนก็ต้องส่งผลกระทบต่อร่างกายและการเกษตรของคนในชุมชนเป็นอย่างมาก  พนักงานที่ทำงานในเหมืองโปแตชจะถูกสาร โปแตชเซี่ยมคลอไรต์ หรือ สารโปแตช มากที่สุดและส่งผลกระทบต่อร่างกาย  การสูบดมสารโปแตชเข้าสู่ร่างกาย หรือกลืนกินอาจทำให้คลื่นไส้อาเจียนได้ ระบบทางเดินหายใจขัดข้อง หากถูกตาก็จะทำให้เกิดการระคายเคือง  และถ้าบุคคลที่มีแผลไปสัมผัสแร่โปแตชก็จะทำให้แผลหายช้ากว่าปกติ เพราะสารโปแตชมีความเข้มสูงและสามารถทำลายชั้นผิว

“โดยการป้องกันของชาวบ้านที่อยู่ใกล้กิจการเหมืองแร่โปแตชควรจะสวมใส่แว่นตา หน้ากาก เพื่อป้องกันฝุ่นที่มีความเข็มข้มสูง ในกรณีที่การควบคุมที่แหล่งกำเนิดโดยวิธีวิศวกรรมไม่สามารถทำได้ จะเป็นทางที่ดีที่สุดเพื่อความปลอดภัยของสุขภาพ” นางเยาวลักษณ์ กล่าว

ด้านนายยรรยง  อินทร์ม่วง อาจารย์คณะสาธารณสุขมหาวิทยาลัยขอนแก่น กล่าวว่า  อุดรธานี  ชัยภูมิ และมหาสารคามถือว่า เป็นจังหวัดที่มีสายแร่หลักในภาคอีสาน จึงส่งผลให้มีนายทุนและบริษัทเข้ามาขออาชญาบัตรพิเศษเพื่อสำรวจแร่โปแตชจำนวนมาก

“ ถ้า เปิดกิจการเหมืองแร่โปแตชขึ้นที่มหาสารคาม ชาวบ้านที่อยู่บริเวณใกล้กับกิจการดังกล่าวคงได้รับความเสียหาย เพราะว่ากระบวนการในการผลิตจะต้องมีการขุดหรือดูดน้ำเกลือที่อยู่ใต้ดินขึ้นมาเพื่อแยกเอาแร่โปแตช ซึ่งกากเกลือที่เหลือจากการแยกแร่นั้นก็คงต้องมีการกักเก็บที่ดี ไม่อย่างนั้นเกลือเหล่านั้นก็จะไหลลงสู่พื้นที่การเกษตรของชาวบ้านใกล้เคียง และเกิดผลกระทบที่ตามมากับการทำเกษตรกรรม เพราะสภาพดินถูกปนเปื้อนจากกากเกลือที่มีความเค็มเป็นจำนวนมาก”นายยรรยงกล่าว

นายยรรยงกล่าวต่อว่า การที่มีกิจการเหมืองแร่โปแตชเกิดขึ้นไม่ใช่เพียงผลกระทบในระยะสั้นอย่างเดียวต่อยังมีผลกระทบในระยะยาวอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างของดินที่เกิดการเปลี่ยนแปลง  และผลกระทบที่ใหญ่นั้นคงจะเป็นการยุบตัวของหน้าดินที่ถือว่าเป็นอันตรายมากเพราะว่าไม่ใช่เพียงแต่ดินที่อยู่ในบริเวณกิจการเหมืองแร่เท่านั้นที่จะยุบตัว  แต่แผ่นดินบริเวณอื่นที่เป็นสายแร่เดียวกันที่ถูกดูดขึ้นมาก็มีสิทธิที่จะยุบตัวเช่นกัน  อาจจะบอกได้ว่าผลกระทบในลักษณะนี้ถือว่าเป็นผลกระทบบริเวณกว้างที่จังหวัดมหาสารคามจะได้รับหากปล่อยให้เกิดกิจการเหมืองแร่โปแตช อย่างที่จังหวัดอุดรธานีได้รับผลกระทบเป็นตัวอย่าง

ผู้สื่อข่าวรายงานต่อว่าก่อนหน้านี้ที่จังหวัดอุดรธานีเคยได้รับผลกระทบเชิงลบเกี่ยวกับเหมืองแร่โปแตช ที่มีความรุนแรงหลายประการ  เช่น การปนเปื้อนเกลือและสารเคมีในน้ำใต้ดิน แผ่นดินทรุด กองหางแร่ซึ่งเป็นเกลือปนเปื้อนสู่แผ่นดินและลำน้ำ  ภาวะทางอากาศจากการปนเปื้อนฝุ่นเกลือ ไอเกลือ ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และการแย่งชิงน้ำจากภาคเกษตรและครัวเรือน รวมถึงมลพิษทางอากาศ ขยะพิษ และปัญหาทางสังคมจากการเกิดเป็นชุมชนแออัด

เรื่อง : ทศพล หรพูล

วชิราภรณ์ อยู่จันทร์

ทิฆัมพร น้อยคำลือ

ภาพ : www.esaanvoice.net

]]> http://news.mcmsu.net/?feed=rss2&p=1508 0 http://news.mcmsu.net/?p=1498 http://news.mcmsu.net/?p=1498#comments Sat, 17 Jul 2010 14:20:31 +0000 PoNd http://news.mcmsu.net/?p=1498 Tweet

บรรยากาศที่ร่มรื่น บนผืนป่าเบญจพรรณที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณจำนวนมากในเขตบ้านหนองโน ต.หนองโน อ.เมือง จ.มหาสารคาม ด้วยภาพวิถีชีวิตของชาวบ้านที่เคยดำรงพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันของชุมชนกับป่า แต่ ณ วันนี้สภาพผืนป่าที่เคยอุดมสมบูรณ์ดังเมื่อก่อน กลับเหลือเพียงตอไม้ที่ถูกตัด ที่ประเมินค่ามิได้

ความเสียหาย : ต้นไม้ที่ถูกตัดจำนวนมาก ส่งผลต่อระบบนิเวศทางธรรมชาติในเขตบ้านหนองโน ที่ประเมินค่ามิได้

ชุมชนกับป่า
ชาวบ้านหนองโนเล่าว่าในช่วงฤดูฝนผืนป่าเบญจพรรณต่างเขียวขจีปกคลุมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่เรียงรายไปทั่วป่า  เมื่อถึงฤดูเห็ดออกชาวบ้านต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปเก็บเห็ดออกมาขาย และประกอบเป็นอาหาร

แม่บัวจันทร์ มานะศรี อายุ50 ปี เล่าว่าในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาป่าชุมชนแห่งนี้สามารถทำรายได้ให้ชาวบ้านมีชีวิตที่ดี ด้วยการเก็บใบพลวง หรือที่ชาวบ้านหนองโนเรียกกันว่า”ใบตองกรุง” เพื่อนำไปขายในตลาดยามเช้าของทุกๆวัน มัดละ2-3 บาท เป็นประจำ จนสามารถส่งลูกเรียนจบระดับปริญญาตรี ก็ด้วยบุญคุณของฝืนป่าแห่งนี้

หลังจากนั้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 ทางอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคามได้ทำเรื่องขอใช้พื้นที่สาธารณประโยชน์ในเขตบ้านหนองโน เพื่อจัดตั้งมหาวิทยาลัยมหาสารคามหรือมอใหม่ เมื่อมีการเข้ามาสำรวจมหาวิทยาลัยพบว่าผืนป่ามีความอุดมสมบูรณ์ควรอนุรักษ์ จึงเปลี่ยนมาใช้พื้นที่ในตำบลขามเรียงจัดตั้งมหาวิทยาลัยแทน

ความเปลี่ยนแปลง: สภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์กลับว่างเปล่า จนสามารถมองทะลุผ่านเห็นกองใบไม้จำนวนมาก ซึ่งนั่นคือต้นไม้ที่ถูกตัดแล้วนำใบไม้มากลบไว้เพื่อปิดบังความผิด

เมื่อปี พ.ศ. 2538 ได้มีโครงการจัดตั้งสถาบันราชภัฎมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ศูนย์หนองโน โดยการขอใช้พื้นที่ป่าชุมชนโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนา ขยาย ปรับปรุงและส่งเสริมงานทางด้านการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเป็นการให้บริการวิชาการและสนับสนุนการพัฒนาท้องถิ่นของชุมชนเพื่อดำเนินการฟื้นฟูอนุรักษ์ป่าไม้เบญจพรรณ รวมทั้งพันธุ์สัตว์ป่าเศรษฐกิจท้องถิ่น และจัดตั้งศูนย์พื้นที่สาธิตการเกษตรพึ่งตนเองตามแนวทฤษฎีใหม่ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ชาวบ้านต่างรู้เรื่องราวว่าทางมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม มีโครงการก่อตั้งศูนย์การเรียนรู้ในเขต  บ้านหนองโน ต่างมีความดีใจ เพราะหวังเพียงว่าจะนำซึ่งความเจริญในชุมชน แต่สิบกว่าปีให้หลังเริ่มมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในชุมชนหลายอย่าง โดยเฉพาะความเปลี่ยนแปลงด้านทรัพยากรทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

แผนที่ประกอบพื้นที่บุกรุกของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

แม่ทิพย์วัลย์  ศรีเตซะ หรือป้าตุ อายุ 55 ปี ชาวบ้านหนองโน แกนนำต่อต้านการบุกรุกพื้นที่ป่าชุมชนเล่าว่า สภาพพื้นที่ป่าแห่งนี้มีความสมบูรณ์ทางธรรมชาติอย่างมาก โดยทางมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามขอใช้พื้นที่ป่าหนองโนจำนวนทั้งสิ้น 1,050 ไร่ 3 งาน 32 ตารางวา

ทางมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม ได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารต่างๆ เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยเริ่มจากสร้างศูนย์วัฒนธรรมเพื่อเป็นที่สักการะของชาวบ้านหนองโน ตามมาด้วยการสร้างแหล่งเรียนรู้โดยจะก่อตั้งคณะขึ้นใหม่ 5 คณะ 1ในนั้นคือคณะเกษตร และคณะอื่นๆจะตามมา

จากนั้นไม่นานนักทางมหาวิทยาลัยราชภัฎมีการขอบริจาคสิ่งของต่างๆเพื่อเป็นทุนในการก่อสร้างเจดีย์เพื่อใช้ในการดำเนินโครงการต่างๆ และนำมาพัฒนาหมู่บ้านวัฒนธรรมสำหรับคนพิการ โดยครั้งนั้นชาวบ้านทุกคนต่างให้ความร่วมมือเพื่อบุญกุศลครั้งนี้ในการสร้างเจดีย์ที่ใหญ่กว่าพระธาตุนาดูน ทั้งเงินทอง ข้าวสาร  อาหารแห้ง เป็นจำนวนมาก เพราะทุกคนคิดเพียงว่าจะนำความเจริญในชุมชน ป้าตุกล่าว
ความเจริญพร้อมกับความเสียหายที่ประเมินค่ามิได้

พ่อคม  เทียบอัน อายุ 54  ปี ชาวบ้านหนองโนหนึ่งในแกนนำผู้ต่อต้านการบุกรุกที่ดินสาธารณประโยชน์เล่าว่า ชาวบ้านเริ่มผิดสังเกต เพราะโครงการต่างๆที่ทางมหาวิทยาลัยราชภัฎดำเนินการก่อสร้างเป็นเวลากว่า 10 ปี ไม่มีความคืบหน้า โดยจุดที่มีการก่อสร้างเจดีย์ ดำเนินการเพียงปักเสาเข็มต้นเดียวอยู่กลางป่าชุมชนในเนื้อที่กว่า 150 ไร่ และส่วนที่ทำเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านเกษตร ทางมหาวิทยาลัยเริ่มพัฒนาด้วย

การปลูกพืชผสม มีการทำแปลงเกษตรจำนวนมาก หนึ่งในนั้นคือปลูกชะอม ในการปลูกแต่ละครั้งต้องมีการถางป่า ตัดต้นไม้น้อยใหญ่และต้นหญ้าจนสามารถมองเห็นทะทุผ่านอีกฝั่งของป่า นอกจากมีการทำแปลงเกษตรแล้ว ยังมีการสร้างห้องน้ำกว่า 30 ห้อง มีการทำโรงเลี้ยงไก่  เลี้ยงโค และสร้างบ้านพักต่างๆในป่าชุมชนจำนวนหลายหลัง  ซึ่งในขณะนั้นชาวบ้านยังไม่มีการตื่นตัว

แม่สุรพิน ทูคำมี อายุ 45 ปี ชาวบ้านหนองโนกล่าวว่า หลังจากนั้นมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามได้เปลี่ยนจากการก่อตั้งคณะเกษตรมาเป็นโครงการก่อตั้งหมู่บ้านวัฒนธรรม: เศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริ เป็นโครงการของนางสุดารัตน์ ในนามของมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม โดยจะทำเป็นหมู่บ้านสำหรับคนพิการ แต่ชาวบ้านไม่เคยพบเห็นคนพิการเข้ามาอาศัยและไม่ใช่บุคคลพิการในเขตตำบลหนองโน ซึ่งทุกโครงการที่ทำมาไม่มีโครงการใดที่ให้ผลประโยชน์กลับคืนสู่ชุมชนหนองโนเลย มีเพียงผลเสียต่อระบบนิเวศทางธรรมชาติที่ต้องเสื่อมโทรม นางสุรพิน กล่าว

ออกรส ป้าตุเล่าถึงภาพบรรยากาศของฝืนป่าชุมชนบ้านหนองโนอย่างออกรส หลังจากมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเข้ามาขอใช้พื้นที่ในการทำแหล่งเรียนรู้ ทางธรรมชาติ ทำให้ฝืนป่าแห่งนี้ถูกทำลายเป็นจำนวนมาก

แม่สุรพิน เล่าต่อว่า ชาวบ้านเริ่มผิดสังเกตเพราะต้นไม้ถูกตัดจำนวนมาก   จึงได้เรียกร้องให้ทางมหาวิทยาลัยราชภัฎจ่ายค่าเสียหาย ต้นละ 20,000 บาท ส่วนต้นเล็กคิดร่วมทั้งหมดทางมหาวิทยาลัยให้ 80,000 บาท ทุกคนต่างไม่เห็นด้วย เพราะต้นไม้ต้นหนึ่งต้องใช้ระยะเวลาหลายสิบปีถึงมีขนาดที่ใหญ่ ชาวบ้านเรียกร้องเป็นเงิน หนึ่งล้านบาท ส่วนทางด้านหน่วยงานกรมป่าไม้เข้ามาประเมินความเสียหายและระบุว่า ไม่สามารถประเมินค่าได้ เพราะความเสียหายหลายสิบล้านบาท

“หลังจากมีการตัดไม้ เผาป่า ชาวบ้านหนองโนต่างรวมตัวกันปลูกป่าทดแทนขึ้นจำนวน 2,000 ต้น ส่วนมากเป็นไม้ยืนต้น รวมทั้งมีการหว่านเมล็ดพันธุ์ไม้ เพื่อ ฟื้นฟูให้พื้นที่สาธารณะประโยชน์หนองโนกลับมาเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์เหมือนเดิม ชาวบ้านสามารถใช้ประโยชน์ไปถึงรุ่นลูกหลานได้” แม่สุรพิน กล่าว

ด้านพ่อชเวง  จันทร์เสน อายุ 53  ปี  ชาวบ้านหนองโน ต.หนองโนกล่าวว่า หลังจากที่มีการตัดไม้ในช่วงปีสองปีที่ผ่านมา ชาวบ้านไม่สามารถขึ้นไปเก็บเห็ด หาของป่า ทำกิจกรรมความเชื่อของชาวบ้าน “ดอนปู่ตา” ได้เลย เพราะในพื้นที่ป่า มีนายทุนเข้ามาดูแล  และจะทำร้าย  ทำให้ชาวบ้านเกิดความไม่พอใจ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2552 ชาวบ้านให้ทางมหาวิทยาลัยนำสัตว์เลี้ยงต่างๆ ออกจากพื้นที่โดยเร็ว  รวมทั้งการยุติโครงการก่อสร้างเจดีย์ และหมู่บ้านวัฒนธรรมหยุดชะงักชั่วคราว   ทำให้ชาวบ้านสามารถขึ้นไปเก็บของป่า ทำกิจกรรมความเชื่อได้เหมือนดังเมื่อก่อน พ่อชเวง เล่า
เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2552 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโน ได้รับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับโคกหนองโน เป็นหนังสือจากประชาชน จำนวน 186 คน เกี่ยวกับการตัดไม้ทำลายป่าการสร้างเจดีย์การก่อสร้างหมู่บ้านวัฒนธรรม การเข้าครอบครองที่ดินจากบุคคลภายนอก ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโน ได้รับออกตรวจสอบป่าพร้อมกับกลุ่มผู้ร้องเรียน และได้รายงานเป็นหนังสือต่ออำเภอเมืองให้ดำเนินตามหน้าที่

วันที่ 30 กันยายน 2552 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโนได้แจ้งข้อร้องเรียนเป็นหนังสือต่อมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม ใช้ชะลอการดำเนินการตามโครงการการก่อสร้างหมู่บ้านวัฒนธรรม ซึ่งจนถึงปัจจุบันไม่ได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัยราชภัฎแต่อย่างใด

ทางด้าน พ.ต.ท. เขื่อนธะนะ พนง.สบ. 2 สภ.ดอนหว่าน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคามกล่าวว่าขณะนี้ทาง สภ.ดอนหว่านได้รับแจ้งความจากสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดมหาสารคาม ในกรณีการบุกรุกเข้าไปตัดไม้ทำลายป่าในพื้นที่ป่าโคกหนองโน ซึ่ง ขณะนี้ทางตำรวจหน่วยสืบสวนสอบสวนกำลังเร่งดำเนินการวางแผนจับกุมผู้กระทำความผิด

มหาวิทยาลัยราชภัฎจะดำเนินการไปอย่างไร

นางสาวสุดารัตน์  ชุณหคล้าย ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามกล่าวว่าม.ซึ่งจนถึงปัจจุบันไม่ได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัยราชภัฎแต่อย่างใดก็ตาม ใช้ชะลอการดำเนินการตามโครงการการก่อสร้าง  ทางมหาวิทยาลัยได้ขอใช้พื้นที่ป่าชุมชนในปี พ.ศ. 2539 เพื่อสร้างหมู่บ้านคนพิการในเนื้อที่500ไร่  โดยตามกฎหมายของทาง อ.บ.ต. มีหน้าที่ทำให้ชุมชนมีความสุข  และได้ดำเนินโครงการก่อสร้าง จนมาถึงนายก อ.บ.ต. คนใหม่ ทำให้มีปัญหาเกิดขึ้นเมื่อปี 2552 ที่ผ่านมา โดยมีแกนนำนายอดิศักดิ์ พานเพ็ง คิดว่าพื้นที่ป่าชุมชนแห่งนี้ยังไม่ได้เป็นของทางมหาวิทยาลัย จึงได้มีการต่อต้านเพื่อเรียกร้องที่ดินกลับคืน แต่ที่ดินตรงนี้เป็นพื้นที่ของราชพัสดุ คือของหลวง โดยหลักเหตุผลจะคืนให้แก่ชาวบ้านเป็นไปไม่ได้ คงต้องมีการเดินหน้าต่อไป เพื่อนำผลประโยชน์สู่ประเทศให้ได้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้  นางสุดารัตน์ กล่าว

ด้านนายอวยชัย  วะทา อาจารย์ประจำคณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม รักษาการแทนรองอธิการบดีม.ราชภัฎมหาสารคามเปิดเผยว่าทางมหาวิทยาลัย ราชภัฏมหาสารคามได้ดำเนินการขอใช้พื้นที่สาธารณประโยชน์โคกหนองโนเพื่อสร้างวิทยาเขตหนองโน และจัดการเรียนการสอนของคณะเกษตรศาสตร์ เป็นพื้นที่สาธิตโครงการเศรษฐกิจพอเพียงและโครงการหมู่บ้านวัฒนธรรมของอาจารย์สุดารัตน์ ชุณหคล้าย ซึ่งจัดขึ้นเพื่อช่วยเหลือคนพิการและปลูกพืชผัก ในพื้นที่ดังกล่าว

“แต่หลังจากคณะอนุกรรมาธิการชุดแรกลงมาตรวจสอบพบว่า การดำเนินโครงการดังกล่าว มีการตัดไม้ทำลายป่าเป็นจำนวนมาก และได้ชี้มูลว่าการกระทำของม.ราชภัฎเข้าข่ายบุกรุกพื้นที่สาธารณะประโยชน์ ทางม.ราชภัฎจึงสั่งให้อาจารย์สุดารัตน์ หยุดดำเนินโครงการทันที หากยังไม่ยุติ ก็ต้องมีการสอบวินัย และให้คณะกรรมการเข้าไปดูแลจัดการบริหารใหม่ โดยทำโครงการในลักษณะที่มีส่วนร่วมกับชุมชน เน้นให้เป็นป่าชุมชนขนาดใหญ่  มีแหล่งเรียนรู้  มีเครือข่ายกลุ่มอนุรักษ์   มีศูนย์ประสานงาน และก่อนจะดำเนินการต้องจัดเวทีประชาวิจารณ์ เพื่อให้ชาวบ้านลงมติเห็นชอบ” นายอวยชัยกล่าว

จะคืนให้แก่ชาวบ้านก็ได้มากที่สุด หยุดไม่ไการในเนื้อที่ แม่ทิพย์วัลย์ หรือ ป้าตุเล่าว่า เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2253 พล.ต.ต. เกริก กัลยาณมิตร ประธานคณะกรรมมาธิการตรวจสอบการทุจริตของวุฒิสภาได้ลงพื้นที่สำรวจความเสียหายของป่าไม้ในเขตบ้านหนองโนโดยท่าน “เสียใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะพื้นป่าแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติมาก” และหลังจากนั้นท่านได้นำเรื่องนี้เข้าที่ประชุมวุฒิสภา
หลังจากที่พล.ต.ต. เกริก ได้ลงสำรวจพื้นที่ป่าชุมชน จากนั้นไม่นานนักเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2553 ที่ผ่านมาทางมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม ได้ดำเนินเปลี่ยนโครงการไปเรื่อยๆหนึ่งในโครงการที่ผุดขึ้นมาใหม่ เป็นโครงการปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง 2555 ของนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เพื่อประกาศให้ชาวบ้านรับทราบว่าทางมหาวิทยาลัยยังมีการดำเนินโครงการหมู่บ้านวัฒนธรรม เพียงแต่มีการติดป้ายประกาศ ชื่อโครงการของท่านนายกเพื่อเกิดความน่าเชื่อถือมากขึ้น แม่ทิพย์วัลย์ กล่าว
แม่ทิพย์วัลย์ทิ้งท้ายว่า “ฉันไม่รู้ว่าท่านนายกได้ลงมาสำรวจก่อนไหมถึงจะดำเนินโครงการไทยเข้มแข็งแบบนี้ หรือที่ท่านนายกช่วยชาวบ้าน กลับนำปัญหามาสู่ชุมชนเสียเอง และฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะทำกับเราได้อย่างนี้ เรามาอยากได้ยินชื่อม.ราชภัฎเลย”

พ.ร.บ กฎหมายคุ้มครองป่าชุมชน
นายอดิศักดิ์  พานเพ็ง ฝ่ายประสานงานด้านเอกสารหนังสือหนึ่งในแกนนำต่อต้านการบุกรุกป่าชุมชนในเขตตำบลหนองโนกล่าวว่า ป่าชุมชน หมายถึง ที่ดิน และ/หรือ ที่ดินป่าไม้ ที่ชุมชนได้ดำเนินการหรือได้รับอนุญาตตามกฎหมายให้ดำเนินการร่วมกับพนักงานเจ้าหน้าที่ จัดการกิจการงานด้านป่าไม้อย่างต่อเนื่อง ภายใต้กฎหมาย กฏระเบียบ ข้อบังคับ ข้อปฏิบัติและแผนงานที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจสอดคล้องกับความเชื่อและวัฒนธรรมของชุมชนท้องถิ่นนั้นด้วย
โดย ฝืนป่าแห่งนี้ขึ้นตรงจากกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้ดูแลของป่าชุมชน ในการกระทำหรือก่อสร้างสิ่งต่างๆ ต้องได้รับคำสั่งจากกระทรวงมหาดไทย ในการบุกรุกป่าครั้งนี้ถือว่า ทางมหาวิทยาลัยราชภัฎสารคามเข้ามาจับจองป่าชุมชนโดยไม่ได้รับอนุญาตจากการดูแลของกระทรวงมหาดไทยตามกฎหมายเรื่องของป่าชุมชนพ.ร.บ.ป่าชุมชนจะเปิดโอกาสให้นายทุนและชาวบ้านเข้าไปอยู่ในป่าอนุรักษ์มากขึ้น และจะอ้างสิทธิในที่ดินทำกินหรือลักลอบตัดไม้ขายในภายหลัง ไม่ได้ เพราะเหตุผลดังนี้

1. ชุมชนที่มีสิทธิจัดตั้งป่าชุมชนต้องเป็นชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิม ที่อยู่มาก่อนการประกาศเขตป่าอนุรักษ์ และได้พิสูจน์ว่าดูแลจัดการป่ามาอย่างดี จึงจะมีสิทธิขอจัดตั้งป่าชุมชนได้
2. ขั้นตอนการขอจัดตั้งป่าชุมชนได้กำหนดคุณสมบัติของชุมชนที่มีสิทธิขอจัดตั้ง และวางกลไกการตรวจสอบไว้อย่างรัดกุม เพื่อป้องกันบุคคลภายนอกเข้ามาแสวงหาผลประโยชน์จากพ.ร.บ.ป่าชุมชน
3. พ.ร.บ.ป่าชุมชนมีโครงสร้างและกลไกการตรวจสอบ การควบคุม การดูแล และการจัดการจากหลายฝ่าย ได้แก่ ชุมชน เจ้าหน้าที่รัฐ ผู้ทรงคุณวุฒิจากสถาบันการศึกษา และองค์กรพัฒนาเอกชน เพื่อให้การดำเนินการเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของพ.ร.บ.ป่าชุมชน ดังนั้นกลไกดังกล่าวจึงป้องกันบุคคลอื่นเข้ามาแสวงหาผลประโยชน์จากป่าชุมชนได้
4. หากมีนายทุนหรือชาวบ้านบุกรุกเข้าไปอยู่ในพื้นที่ป่าอนุรักษ์ จะถูกลงโทษจากกฎหมายป่าชุมชนและกฎหมายเดิม เช่น กฎหมายอุทยาน กฎหมายเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ซึ่งห้ามให้มีการบุกรุกเข้าไปตั้งถิ่นฐานใหม่หรืออยู่อาศัยทำกิน หรือการบุกรุกเข้าไปตั้งถิ่นฐานเพื่อหวังจะได้สิทธิตามพ.ร.บ.ป่าชุมชน ก็เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่รัฐที่จะต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติของกฎหมายอนุรักษ์อย่างเด็ดขาด

ถึงแม้ว่าในขณะนี้ยังไม่มีบทสรุปที่ชัดเจน กับกรณีการทวงที่ดินคืนของชาวบ้านหนองโนกับทางมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม เพื่อจุดประสงค์การพัฒนาความเจริญด้านต่างๆในชุมชน แต่ผลแห่งการพัฒนานั้นอาจย้อนกลับมาทำลายทรัพยากรทางธรรมชาติท้องถิ่นและวิถีชีวิตของชาวบ้าน โดยยากจะเยียวยา

เรื่อง : พิทักษ์   สุพร , จักรกฤช   เชื้อชมสุข

ภาพ : พิทักษ์  สุพร

ความกล้ำกลืนของชมรมรักบี้ฟุตบอลมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ปฏิเสธไม่ได้ว่านักกีฬามหาลัย เป็นอีกหนึ่งความภาคภูมิใจของมหาวิทยาลัย เนื่องจากพวกเขาได้สร้างชื่อเสียง ประชาสัมพันธ์ให้คนรู้จักมหาวิทยาลัยไปในตัวเมื่อได้ลงแข่งในที่ต่างๆ แน่นอน ความภาคภูมิใจนั้นต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ ความทุ่มเท และเวลาในการเรียนของพวกเขา เพื่อทำสิ่งที่ตนรัก และเพื่อเกียรติยศของสถานศึกษานั่นเอง

แต่น้อยคนนักที่จะได้ทราบถึงเบื้องหลังของความสำเร็จมากมายที่ได้มา ตฤณ  แสงสุวรรณ นักกีฬารักบี้ฟุตบอลของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ซึ่งคล้าแชมป์มามากมายหลายหลายการ อาทิ 2 เหรียญทอง กีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย จังหวัดชลบุรี 1 เหรียญทอง กีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 22 จังหวัดลำปาง เป็นต้น

ตฤณ แสงสุวรรณ นักกีฬารักบี้ฟุตบอลของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

เริ่มเล่นกีฬารักบี้ตั้งแต่เมื่อไรและเริ่มเล่นได้อย่างไร
เป็นกีฬาประจำโรงเรียน ลองเล่นตอนอายุ 12 ปี ตอนนั้นเรียนอยู่ชั้น ม. 1 ซึ่งพอเล่นแล้วรู้สึกว่าสนุกและเริ่มชอบในกีฬาชนิดนี้ขึ้นมา จากนั้นก็เล่นมาตลอดจนเข้ามหาวิทยาลัย

พาตนเองและมหาวิทยาลัยได้รางวัลอะไรมาบ้างแล้ว

รางวัลที่ได้เฉพาะตัวบุคคล

-    ทุนภูมิพล ประเภทสร้างชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัยในปี 2551

-    อันดับ 4 ของเอเชีย เยาวชนทีมชาติไทยอายุไม่เกิน 19 ปี ในรายการชิงแชมป์เอเชีย ณ ประเทศปากีสถาน

-    นักกีฬาดีเด่น รักบี้ฟุตบอลประเภท 7 คน กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 38 ที่จังหวัดตรัง (1 เหรียญทอง 1เหรียญทองแดง)

-   นักกีฬาดีเด่นเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 21 ที่จังหวัดชัยภูมิ (1 เหรียญทอง 1 เหรียญทองแดง)

-  ได้นักกีฬายอดเยี่ยมในรายการรักบี้ 7 คนชิงแชมป์แห่งประเทศไทย

รางวัลของทีมมหาวิทยาลัยมาหาสารคาม

-    2 เหรียญทอง กีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย จังหวัดชลบุรี

-    1 เหรียญทอง กีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 22 จังหวัดลำปาง

-     1 เหรียญทองแดง กีฬามหาวิทยาลัยครั้งที่ 35 ที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

-     1 เหรียญทองแดง กีฬามหาวิทยาลัยครั้งที่ 36 ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง

-      และล่าสุด คว้ารางวัลชนะเลิศ การแข่งขันกีฬารักบี้ฟุตบอลชิงถ้วยรางวัล KKU RUGBY KING OF SEVEN เมื่อวันที่ 26-27 มิถุนายน 2553 ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

ได้ข่าวว่าเรียนเภสัชศาสตร์ การเป็นนักกีฬารักบี้ของมหาลัยได้มีผลกระทบต่อการเรียนหรือไม่
ยอมรับว่ามีบ้างเพราะนอกจากต้องทุ่มเทให้กับการเรียนแล้ว ก็ต้องทุ่มเทให้กับเวลาซ้อมและการแข่งขันไปด้วย เช่นตอนนี้ก็มีแข่งที่ขอนแก่นซึ่งเป็นการแข่งขันแบบทัวร์นาเมนต์โดยจะแข่งติดต่อกันหลายวัน ในบางครั้งก็เป็นอาทิตย์ ก็ต้องเสียเวลาเรียนไปหลายวัน พอกลับไปก็เรียนไม่ทันเพื่อน ซึ่งเรื่องเรียนนี้ก็ได้ทำความเข้าใจกับอาจารย์ และต้องอาศัยให้เพื่อนช่วยไปด้วย

แล้วทางมหาลัยได้ช่วยในเรื่องอะไรหรือมีสวัสดิการพิเศษสำหรับนักกีฬาในเรื่องใดบ้าง
ไม่มีสวัสดิการอะไรเป็นพิเศษจากคนอื่นเลย แต่มีการช่วยเหลือบ้างในเรื่องชุดแข่ง และค่าเบี้ยเลี้ยงที่น้อยนิด ในเรื่องของการเดินทางไปแข่งและเงินจุนเจือในทีมเราก็ต้องออกกันเอง โดยเงินที่ได้ก็จะมาจากการได้แชมป์แต่ละครั้งในการแข่งขัน บางครั้งนั่งรถหกล้อไปแข่ง เจอฝนตกหนักกลางทาง พอไปถึงสนามนักกีฬาก็เป็นไข้ แล้วจะเอาอะไรไปสู้กับเขาได้

อยากฝากอะไรถึงมหาวิทยาลัย
อยากให้ทางมหาวิทยาลัยให้การสนับสนุนนักกีฬา ให้ความเอาใจใส่ ไม่ได้เจาะจงเฉพาะรักบี้นะ แต่ทุกชนิดกีฬาเลย และอยากให้สนามซ้อมในกีฬาประเภทต่างๆ เพราะสนามไม่ค่อยพอ เช่น รักบี้ต้องไปซ้อมที่โรงเรียนท่าขอนยาง และสุดท้ายอยากให้สนับสนุนเรื่องเงินที่จะนำมาใช้จ่ายในทีม เป็นเรื่องที่น่าน้อยใจมากซึ่งก็ได้แชมป์มามากมาย สร้างชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัยมาก็มากแล้ว แต่เราก็ยังต้องออกเงินกันเองในการใช้จ่ายในทีม ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นกับทีมรักบี้ระดับมหาวิทยาลัย

งบประมาณที่ชมรมกีฬาจะสามารถขอได้มีสองช่องทาง คือจากกองกิจการนิสิตและส่วนกลาง ซึ่งงบประมาณในแต่ละชมรมจะได้มากน้อยไม่เท่ากัน โดยจะพิจารณาจากหลายปัจจัยเช่น

-                   ชมรมดังกล่าวได้จัดกิจกรรมต่อเนื่องหรือไม่

-                   มีความคืบหน้าการพัฒนาหรือมีกิจกรรมที่แปลกใหม่หรือไม่

-                   ช่วยกิจกรรมทางมหาวิทยาลัยอย่างไรบ้าง

-                   กิจกรรมนั้นทำเฉพาะกิจหรือทำเพื่อมหาวิทยาลัย

-                   ได้สร้างชื่อเสียงให้ทางมหาวิทยาลัยมากน้อยเพียงใด  เป็นต้น

และนอกจากเรื่องของงบประมาณที่แต่ละชมรมจะได้รับแล้ว ทางกองกิจการนิสิตก็ยังมีหน้าที่ในการช่วยเรื่องอุปกรณ์ในการฝึกซ้อมและแข่งขันอีกด้วย

เรื่องและภาพ : ยิ่งศักดิ์  งามฉวีพันธุ์

วรพจน์  เหลาวงษ์ศรี